Nie gryziemy się w język. Gryziemy język. Szukamy ludzi, którzy mają coś do powiedzenia! We wrześniu i październiku zapraszamy na warsztaty twórczego pisania, podczas których z językowych przyzwyczajeń, rodzinnych powiedzonek, internetowych skrótów, regionalizmów, sporów i nieporozumień zbudujemy dramat, którego autorów będzie wielu, a bohaterem stanie się sam język.
fot. mat. teatru
Inspiracją do pracy będzie materiał zgromadzony podczas wcześniejszych rozmów badawczych. Jako punkt wyjścia do wspólnego pisania posłużą historie o ulubionych słowach, językowych wpadkach, powiedzeniach odziedziczonych po dziadkach czy zwrotach podpatrzonych w mediach społecznościowych. Resztę dopiszą uczestnicy, ich wyobraźnia, doświadczenia i to, co wydarzy się między nami podczas warsztatów.
Warsztaty będą prowadzone metodą kolektywnego pisania – wspólnego budowania tekstu, w którym różnice nie będą problemem do rozwiązania, lecz materiałem do pracy. W trakcie cyklu będzie można spotkać osoby zawodowo zajmujące się dramaturgią, teatrem i sztuką opowiadania – ludzi, którzy na co dzień pracują ze słowem i pokażą, jak z rozmowy zrobić scenę, z konfliktu dramaturgię, a z codziennego języka materiał teatralny. Szczegóły programu i lista gości będą odsłaniane stopniowo.
Na każde spotkanie obowiązują wejściówki – można zgłosić się na pojedyncze warsztaty lub towarzyszyć nam przez cały proces. A to dopiero początek. Z wypracowanego materiału powstanie scenariusz, który następnie trafi na próby i finałowy pokaz teatralny.
GENERALNIE: DRAMAT! to projekt teatralno-edukacyjny o współczesnej polszczyźnie – tej żywej, zmiennej, pełnej skrótów, zapożyczeń, powiedzonek, emocji i językowych paradoksów. Interesuje nas język nie jako zbiór zasad do pilnowania, lecz jako miejsce codziennych spotkań, nieporozumień i negocjacji. Bo dziś coraz częściej nie chodzi tylko o to, co myślimy, lecz jak o tym mówimy.
GENERALNIE: DRAMAT! nie szuka jednej „właściwej” polszczyzny. Pokazuje, że różnorodność języka nie jest zagrożeniem dla wspólnoty, lecz warunkiem jej istnienia. W świecie coraz szybszej komunikacji projekt proponuje coś coraz rzadszego: uważność na słowa, gotowość słuchania i przestrzeń, w której różne głosy mogą naprawdę wybrzmieć.
