Łódź. Zabytkowa siedziba Poleskiego Ośrodka Sztuki już po remoncie

Nowe pracownie kreatywne, przestrzenie wystawiennicze, sale edukacyjne oraz miejsce do działań plenerowych powstały w siedzibie Poleskiego Ośrodka Sztuki (POS) w Łodzi - modernistycznej willi Karola Plihala.Właśnie zakończył się remont zabytku.

Remont POS zrealizowano za łącznie 8 mln zł, w ramach projektu obejmującego także modernizację Domu Kultury "502" i Ośrodka Kultury "Górna", która zakończyła się wcześniej. Dofinansowanie ze środków unijnych wyniosło ponad 5 mln zł.

- Nasze inwestycje to zaproszenie do uczestnictwa w koncertach, prelekcjach, spotkaniach i prezentacjach multimedialnych w pięknie odnowionych i zmodernizowanych przestrzeniach miejskich. Już za chwilę wyremontowane placówki otworzą się i przedstawią nową, wykorzystującą wyremontowane przestrzenie, ofertę. Kończymy inwestycję w dawnej willi fabrykanta Karola Plihala. W odrestaurowanym budynku przy ulicy Krzemienieckiej powstały pracownie kreatywne, odnowione sale warsztatowe, nowa przestrzeń wystawiennicza oraz przestrzeń do działań plenerowych" - poinformowała w piątek Olga Kassyańska z Zarządu Inwestycji Miejskich.

Nowością w POS będzie pracownia ceramiczna, wyposażona w koła garncarskie i piec do wypalania ceramiki. Dzięki przebudowie ciągów komunikacyjnych, będą z niej mogły korzystać osoby z niepełnosprawnościami. Odnowiony został także taras od strony ogrodu, na którym powstała letnia scena oraz kino plenerowe, wyposażone w ekran mobilny, zestaw nagłośniający i projektor.

Rezydencję przy ul. Krzemienieckiej wybudowano według projektu Augusta Furhelma około 1935 roku dla Karola Plihala, młodszego syna fabrykanta Leona. W latach 1989-1990 budynek przejęła gmina Łódź i przeznaczyła ją na Poleski Ośrodek Sztuki.

Willa Karola Pilhala to jeden z najciekawszych przykładów łódzkiego modernizmu. Obiekt zbudowano na planie wydłużonego prostokąta, a półkoliste zakończenia bocznych elewacji, jak i dwa półkoliście zakończone ryzality od ogrodu, to nawiązanie do tzw. stylu okrętowego, modnego w architekturze polskiej lat 30. XX wieku.

W willi dobrze zachowała się oryginalna stolarka okienna i drzwiowa, a w salonach od strony południowej - dwuskrzydłowe przesuwne szklane drzwi, duży murowany kominek oraz sztukaterie na suficie. Z dawnego wyposażenia we wnętrzach willi ocalała obszerna szafa ścienna z lustrem, duża szafa w stylu mebli gdańskich oraz szafka rogowa służąca kiedyś do przechowywania broni myśliwskiej.