Już 20 czerwca zapraszamy na finał rezydencji artystycznych projektu „Wyspiański od_nowa”. Trzy zespoły twórcze wyłonione spośród wielu zgłoszeń, trzy zupełnie inne inscenizacje, jedno wydarzenie!
fot. mat. teatru
Choć artyści na przygotowanie swoich szkiców mają zaledwie dwa tygodnie, to opracowywane przez nich formy zapowiadają się jako złożone i niebanalne, a przede wszystkim odważne odczytania klasyki.
Przyjdźcie, obejrzyjcie i zagłosujcie na wybrany zespół. Wasze głosy pomogą zdecydować, który zespół przygotuje pełnowymiarową premierę jesienią.
O kolejnych krótkich przedstawieniach przeczytacie poniżej:
„Powrót Odysa”
Reżyseria i dramaturgia: Marcel Osowicki
Współreżyseria i dramaturgia: Bartłomiej Juszczak
Scenografia i kostiumy | reżyseria świateł: Katarzyna Sobolewska
Wideo: Wojciech Węglarz
Twórcy dostrzegli w dramacie Wyspiańskiego możliwość artystycznej wypowiedzi na temat istotnych problemów społecznych. Uniwersalna opowieść o gościnności stanie się zwierciadłem, w którym przejrzy się kryzys mieszkalnictwa. Współczesny kontekst wytworzy napięcia z archaicznym, czasem doniosłym językiem, wzmacniając absurdy codzienności. W spektaklu wykorzystane zostaną nagrania wideo – rozmowy przeprowadzone z członkami i członkiniami Łódzkiego Stowarzyszenia Lokatorów oraz Koła Gospodyń Wiejskich SkoszeWianki. Nagrania funkcjonować będą jako równoległa narracja, która osadzi opowieść o Odysie w lokalnej rzeczywistości.
„Powrót Odysa: sny”
Reżyseria: Max Nowotarski
Scenografia i kostiumy: Julia Nowak
Muzyka: Andriana Jaroslava Sajenko
Reżyser, powołując mityczną opowieść, wchodzi w dialog z tekstem Wyspiańskiego. Pozostając blisko tematów i refleksji autora, szuka w nich tego, co go porusza. Twórcy dzielą się z nami refleksją na temat powrotu, który okazuje się niemożliwy. Perspektywa ciągłej utraty wydaje się wpisana w ludzki los. Inscenizacja, w której tekst, scenografia, gra aktorska i muzyka będą równoprawnymi elementami, pozwoli na doświadczenie swego rodzaju misterium i odbiór sztuki na poziomie emocjonalnym i duchowym.
Tym, co skłania nas do powrotów, jest tęsknota, nierozerwalnie związana z pamięcią. Czy pamięć może żyć niezależnie od istnienia miejsc i artefaktów? Co pamiętamy, co przeżywamy, a co jedynie nam się śni?
„Bolesław Śmiały”
Reżyseria i dramaturgia | muzyka | wideo: Patrycja Wysokińska
Dramaturgia | scenografia i kostiumy | reżyseria świateł: Jakub Szostek
Reżyserka sięga po „Bolesława Śmiałego” – dramat przedstawiający walkę o władzę między Biskupem a Królem. Trudno o bardziej palący i aktualny kontekst dla opowieści o mechanizmach władzy niż świat internetowych twórców. Akcja dramatu przeniesiona zostaje do pokoju streamera.
Postaci stworzone przez Wyspiańskiego dostają nowe życie – w otoczeniu współczesnych artefaktów (nie bez viralowych aluzji) i przy dźwiękach muzyki elektronicznej. Widzowie zaproszeni są do wielowarstwowego doświadczenia – widzą proces kreowania contentu, gotowy produkt, a także komentarze innych obserwatorów, które stają się formą dla napisanych przez Wyspiańskiego partii chóru.
Reżyserka zwraca uwagę na mechanizmy i tendencje rządzące światem influencerów, zadając pytanie, jaką rolę w tym wyścigu odgrywa zwykły obserwator.