Ukazał się podwójny, wakacyjny numer „Didaskaliów. Gazety Teatralnej”, dostępny bezpłatnie online: https://didaskalia.pl/pl/numer/didaskalia-193194.
Wakacyjny numer otwiera blok „Maladyczność”, w którym znajdziemy teksty Alicji Müller i Wiktorii Krzywonos. W artykule „Wirusowe i bakteryjne zapalenia performansu” Alicja Müller analizuje spektakle Monolog wewnętrzny Wojtka Ziemilskiego i Danse macabre Renaty Piotrowskiej-Auffret z perspektywy kondycji maladycznych oraz nowego materializmu. Wiktoria Krzywonos przygląda się spektaklowi „Czyste” w choreografii Ramony Nagabczyńskiej. Przedstawienie eksploruje relacje kobiet z jedzeniem w kontekście ich cielesności oraz społecznych uwikłań.
Z kolei Witold Mrozek pisze o micie Jana Pawła II w muzycznych performansach. Przedmiotem jego analizy są trzy przedstawienia – Karol z 2017 roku, Jan Paweł II. Przyjaciel wiernych z roku 2020 oraz Santo Subito – Cantobiografia Jana Pawła II Piotra Rubika i Jacka Cygana.
Na blok „Pamięć teatru” składają się trzy teksty. Pierwszy to artykuł Igi Gańczarczyk dotyczący historii i przemian praktyk edukacyjnych na Wydziale Reżyserii Dramatu PWST (obecnie Wydział Reżyserii i Dramaturgii na Akademii Sztuk Teatralnych im. St. Wyspiańskiego) w Krakowie. Drugi, autorstwa Grażyny Chmielewskiej, analizuje wieloletnią relację zawodową i prywatną aktorki Marii Malickiej oraz tłumaczki Zofii Jachimeckiej, pokazując ich współpracę na tle przemian w polskim teatrze oraz dynamicznej sytuacji politycznej w Polsce. Blok dopełnia recenzja książki „Pamięć teatru”, w której Magdalena Raszewska analizuje sposób przedstawienia historii polskiej fotografii teatralnej oraz zderza ze sobą perspektywy historyka teatru i znawcy fotografii.
Sekcję „Polityki seksualności w tańcu” otwiera artykuł Hanny Raszewskiej-Kursy. Autorka analizuje powojenne polskojęzyczne publikacje choreologiczne pod kątem stawianych tańcowi scenicznemu wymagań oraz obecnych w nich dyskryminujących przekonań dotyczących płci i tożsamości queerowej. Kolejny tekst w tym bloku został przygotowany przez zespół badaczy z Kijowa: Dmytro Bazela, Nataliia Batieieva, Tetiana Vynokurova, Tetiana Pavliuk, Rostyslav Savchenko. Ukazują oni, jak renesansowy taniec dworski przekształcał pożądanie seksualne w ujęty w ramy dyscypliny i etykiety spektakl społeczny.
W „Repertuarze” znalazły się teksty Magdaleny Ożarowskiej o „Strachu przed lataniem” w reżyserii Weroniki Szczawińskiej (TR Warszawa), Magdaleny Rewerendy o „Wściekłych sukach” w reżyserii Zdenki Pszczołowskiej (Studio Sztuki Teatralno-Aktorskiej STA w Poznaniu), Moniki Świerkosz o „Prowadź swój pług przez kości umarłych” w reżyserii Ewy Platt (Teatr Narodowy w Warszawie), Agaty Skrzypek o „Nic dwa razy” w reżyserii Cezarego Tomaszewskiego (Komuna Warszawa), Zuzanny Berendt o „Muszeniu” w reżyserii Jagody Szelc (Teatr Dramatyczny w Warszawie). Znajdziemy tam również teksty Magdy Piekarskiej o „Very Very Hamlet” w reżyserii Dominiki Knapik (Teatr Polski w Poznaniu), Kamila Bujnego o „Państwie Snu”w reżyserii Michała Kmiecika (Wrocławski Teatr Współczesny), Jana Karowa o „Power play” w reżyserii Samary Hersch (TR Warszawa), Izabeli Zawadzkiej o „Requiem dla snu” w reżyserii Jakuba Skrzywanka (Stary Teatr w Krakowie, STUDIO teatrgaleria w Warszawie), Justyny Biernat o „Trojankach” w reżyserii Aleksandry Bielewicz (Teatr Powszechny w Warszawie) oraz Sary Jarębskiej o „Larwach” w reżyserii Pameli Leończyk (Teatr Łaźnia Nowa). Wanda Świątkowska porównuje cztery ostatnie premiery teatralne na podstawie tekstu Szekspira: „Hamleta” w reżyserii Jacka Jabrzyka (Teatr Zagłębia w Sosnowcu), „Tragedyjŏ Hamleta, Ksiyncia Dynymarku” w reżyserii Roberta Talarczyka (Teatr Śląski w Katowicach), „Hamleta” w reżyserii Kamila Białaszka (Teatr Powszechny w Warszawie) oraz „Mam coś w głębi nie do przedstawienia. HAMLET”w reżyserii Remigiusza Brzyka (Stary Teatr w Krakowie).
W dziale „Zagranica” Maria Makaruk analizuje „Litewskie Dziady”w reżyserii Jakuba Skrzywanka w Narodowym Teatrze Dramatycznym w Kownie, umieszczając je w perspektywie społeczno-politycznej i teatralno-historycznej. Aleksandra Bałda zdaje relację z tegorocznej Międzynarodowej Wystawy Sztuki w Wenecji – La Biennale di Venezia, przyglądając się pawilonom austriackiemu i holenderskiemu.
Blok „Taniec” zawiera tekst Julii Hoczyk, która opisuje trzy spektakle pokazywane w Pawilonie Tańca i Innych Sztuk Performatywnych: In C w choreografii Sashy Waltz (Sasha Waltz & Guests), Zmiany (nie)tektoniczne w choreografii Angeliki Mizińskiej (Młodzieżowa Koalicja na Czas Chaosu) oraz Fugę w choreografii Janusza Orlika (Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu).
Z kolei Magdalena Figzał-Janikowska pisze, jak Katarzyna Kalwat próbuje nadać pisarstwu Elfriede Jelinek muzyczną formę w spektaklu „Słońce. Powietrze. Popiół” w koprodukcji Teatru Polskiego w Podziemiu, Instytutu im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu i Narodowego Forum Muzyki.
W numerze 193-194 przyglądamy się trzem festiwalom: Marcin Miętus pisze o 30. Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Kontakt w Toruniu, Julia Bochenek o 58. Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Kontrapunkt w Szczecinie, a Katarzyna Kmiecik relacjonuje festiwal Szczeliny. Kobiety w sztukach performatywnych we Wrocławiu.
Publikację zamykają dwie noty o książkach – Aleksandra Bałda pisze o monografii Holzinger pod redakcją Nory-Swantje Almes, a Marta Bryś o biografii Sary Kofman autorstwa Karoline Feyertag – Sarah Kofman. Filozofia jako auto/biografia.
Publikacja ukazała się przy wsparciu Instytutu Książki w ramach programu wydawniczego Inne Tradycje.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach dotacji celowej Nr 3/DF-VII/2026