Teatr Mumerus zaprasza widzów na Lato Teatralne.
fot. Wacław Pyzik
REPERTUAR LATO TEATRALNE MUMERUS 26
poniedziałek, 6 lipca 2026: „Manelle”
wtorek, 7 lipca 2026: „Manelle”
środa, 8 lipca 2026: „Manelle”
sobota, 11 lipca 2026: „Mumerus. Koncert”
sobota, 18. lipca 2026: „Mumerus. Koncert”
Wszystkie pokazy odbędą się na dziedzińcu Muzeum Archeologicznego w Krakowie, ul. Senacka 3 o godzinie 20:00.
***
MUMERUS. KONCERT
Przestrzeń to teatr – dźwięków, zachowań, relacji międzyludzkich. Przestrzeń ma wartość muzyczną, a muzyka – wartość dramatyczną, czyli teatralną. W takiej przestrzeni każdy najdrobniejszy dźwięk jest aktorem pracującym na zespołowy sukces. I żaden nie może przejść przez ucho bezkarnie. Na przecięciu gry i obecności (kiedy się akurat nie gra) jest najciekawiej, najbardziej inspirująco. To tutaj wykonawcy mówią do siebie ciszą i milczą dźwiękami. Przywołują lub oddalają niewypowiedzianymi słowami.
Muzyka to suma ciszy przerywanej dźwiękami – na ogół uporządkowanymi – na kształt układu planet. Cisza wyraża się w przestrzeni. Twórcy koncertu pragną muzyką zdobyć przestrzeń miasta – słyszalną z dziedzińca Muzeum |Archeologicznego przy ul. Senackiej: szumy wielkiego miasta odbierane ze strony Plant, dzwony wawelskie i te z kościołów przy ul. Grodzkiej, stłumione odgłosy bawiących się dzieci na pobliskim placu zabaw… Na tym skrzyżowaniu dźwiękowego sacrum i profanum zagramy utwory Jana Sebastiana Bacha, Ludwika van Beethovena, Fryderyka Chopina i Beli Bartoka. Zagramy na pianinie kapitańskim i elektrycznych organach z lat sześćdziesiątych XX – wieku (Alicja Margolin), skrzypcach, lirze korbowej, wiolonczeli i głosie (Susanna Jara) oraz kontrabasie i gitarze basowej (Michał Braszak, który jest jednocześnie koncertmistrzem). Reżyserem koncertu jest Wiesław Hołdys.
Projekt współfinasowany ze środków Miasta Krakowa.
Wariacje i improwizacje na temat następujących utworów:
- Jan Sebastian Bach: Preludium z suity wiolonczelowej;
- La Follia (improwizacje)
- Jan Sebastian Bach: Preludium c-moll z BWV 999;
- Ludvig van Beethoven: Sonata księżycowa;
- Fryderyk Chopin: Preludium deszczowe;
- Fryderyk Chopin: Preludium e-moll;
- Fryderyk Chopin: Etiuda F-moll;
- Fryderyk Chopin: Walc op. 64 No. 2;
- Bela Bartok: Tańce rumuńskie
- Dymitr Szostakowicz: Fragment I części VII Symfonii („leningradzkiej”, epizod inwazji):
- Bolero (nie Ravela!)
MUMERUS. KONCERT
sobota, 11 lipca, godz. 20:00
sobota, 18 lipca, godz. 20:00
dziedziniec Muzeum Archeologicznego, ul. Senacka 3
***
„Manelle”
„Życie jest snem i ułudą nietrwałą, chwilową, i nikczemną. Wszystko jest w ruchu i zmienności. Świat jest na opak wywrócony. Jesteśmy niczym rzeźby uwięzieni w dramatycznych gestach lub jako postaci z obrazów pragnące umknąć z ram. Varietas delectat - zmienność sprawia przyjemność.
To barok. Biblioteki pełne są nieprzeczytanych barokowych książek (albowiem pisał wtedy kto mógł) - jak choćby dzieła Pawła Symplicjana, o którym dowiedzieć się można że był jezuitą, spowiednikiem zakonnic, żył w latach 1577 - 1646 w Krakowie i Pułtusku. Być może nazwisko Symplicjan sam sobie nadał od łacińskiego "simplex" co znaczy: łatwy, bezpretensjonalny , lekki, naiwny, szczery, zwyczajny, zwykły. I pewno kimś takim chciał być ksiądz Symplicjan skoro napisał dzieła o bogato zawiłych, niczym barok tytułach: "Szafarnia obroków duchownych ", "Manelle Duchowne albo Porządek żywota Chrześcijańskiego" O dobrej i szczęśliwej śmierci", "Perła droga, to jest Żywot chrześcijański...", "Środki zbawienne do życia pobożnego i wiersz o różnicy życia światowego", "Wizerunek człowieka umierającego". Są tam także dziesiątki ułożonych w rytm barokowego wiersza porad o czym myśleć: przy ubieraniu się i rozbieraniu, przy jedzeniu, przy dzwonieniu, przy kładzeniu się i wstawaniu z łóżka, używając wszelakich dóbr, milcząc i patrząc na świat... I chyba mało kto te księgi przez czterystu lat czytał, skoro - złożone w oryginale tajemniczą dla nas (ale jednak polską) czcionką - nie zostały (poza jednym wyjątkiem: wierszem o ogniłej głowie) transponowane na współczesny, czytelny dla dzisiejszego odbiorcy zapis literowy. Część z tych wierszy będzie można usłyszeć w naszym przedstawieniu.
Ale barok to nie tylko rymowane wskazówki jak podążać drogą życia. Barok to także gra z Fortuną, Światem, Ciałem, Demonami i Czasem - i te alegoryczne postaci ujrzymy także na scenie. Barok to także groteska szczerząca zęby w uśmiechu trupiej czaszki, to także rozkładające się wskutek francuskiej choroby ciała lubieżników i rozkoszników, a także osły poganiające zaprzęgniętych w chomąta ludzi.
Barok to także to także szaleństwo czyli "La Follia", jak brzmi nazwa sonat przeznaczonych do tańca - jedna z nich, najdoskonalsza czyli szaleństwo Antonio Vivaldiego stało się inspiracją do stworzenia muzyki (wykonywanej na żywo) do spektaklu, którego środki wyrazu rozpostarte są od bezustannego ruchu i tańca do pulsujących w rytm barokowego wiersza słów.
Barok to bogato zdobiona maska, za którą kryje się twarz człowieka rozpiętego między grozą, trwogą a rozkoszą. I w naszym spektaklu aktorzy czasem ukrywają swe twarze za maską.” - Wiesław Hołdys
W spektaklu wykorzystano teksty Pawła Symplicjana z "Manelli duchowych" oraz cytaty z utworów następujących autorów: Klemens Bolesławiusz, Jan z Kijan , Jan Libicki, Jan Andrzej Morsztyn, Hieronim Morsztyn, Wojciech Oczko, Symeon Połocki, Mikołaj Sęp Szarzyński, a także fragmenty anonimowych utworów: "Pielgrzym. Dialog o drzewie żywota", "Utarczka krwie wojującego Boga", "Dialog o Mifibosecie" a także teksty epitafium z tablicy nagrobnej z Fary w Krośnie.
W spektaklu wykorzystano fragmenty sonaty d-moll op. 1 nr 12, La Follia RV 63 oraz "Czerech pór roku" Antonio Vivaldiego
Projekt współfinansowany ze środków Miasta Krakowa.
Zrealizowano w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Na scenie występują między innymi Ewa Breguła, Monika Gigier, Mateusz Dewera, Jan Mancewicz, Jacek Milczanowski, Bartłomiej Zdeb, Robert Żurek
Scenariusz, reżyseria, przestrzeń: Wiesław Hołdys
Muzyka: Michał Braszak
Muzycy: Gertruda Szymańska i Michał Braszak
Kostiumy: Monika Gigier
Maski i rekwizyty: Agnieszka Dziedzic i Monika Gigier
Asystent reżysera: Agnieszka Dziedzic
Współpraca scenograficzna i rysunek: Agnieszka Dębowska
Premiera odbyła się 26 i 29 sierpnia 2022, dziedziniec Muzeum Archeologicznego w Krakowie
Czas trwania: 60 minut