Z okazji 100. rocznicy urodzin Andrzeja Wajdy w Hiszpanii trwa od początku września przegląd jego filmów. Wydarzenie, obejmujące projekcje 15 obrazów reżysera cieszy się dużą popularnością – na każdym pokazie sala kinowa jest pełna.
Niektórym filmom towarzyszą specjalne wydarzenia. Na przykład w sobotę w zabytkowym wnętrzu Cine Dore w centrum Madrytu wyświetlane były „Panny z Wilka”, po których odbyło się spotkanie ze współtwórcami filmu: autorem scenografii Allanem Starskim i kostiumografką Wiesławą Starską. Pomimo późnej pory — film zakończył się po 22.00 – publiczność miała sporo pytań do gości z Polski.
Starska wspominała, że film był kręcony w czasach niedoborów wszelkich materiałów w Polsce. – Miałam spory kłopot, by te kobiety ubrać. Chciałam, żeby każda miała swój styl – przyznała Starska. – Sami możecie ocenić, czy mi się udało – powiedziała, na co sala odpowiedziała oklaskami.
Widzowie chcieli wiedzieć, czy kostiumy były wypożyczane. Starska odpowiedziała, że z wyjątkiem kostiumów wujostwa, wszystkie ubrania były szyte na potrzeby filmu.
Artyści podkreślili, że wybór ciemnych wnętrz dworku panien z Wilka i ciepłe światło były świadomym wyborem, który zdeterminował też wybór jasnych strojów kobiet.
Opowiadając o współpracy z Wajdą, Starscy wspominali, że cała trójka świetnie się rozumiała choćby z tego powodu, że wszyscy byli absolwentami akademii sztuk pięknych. – Andrzej świetnie rysował i szkicował – podkreślił Starski.
Publiczność była zainteresowana nie tylko filmem, który dopiero co obejrzała i nagrodziła oklaskami. Starski został zapytany m.in. o jego pracę przy „Liście Schindlera” Stevena Spielberga, za którą otrzymał statuetkę Oscara, i przy „Pianiście” Romana Polańskiego. Widzowie zwrócili uwagę, że oba filmy dotyczyły tego samego okresu historycznego i chcieli wiedzieć, jak się do nich przygotowywał.
Scenograf podkreślił, że zawsze studiuje epokę historyczną, w jakiej osadzony jest film.
– Tu były to dwa filmy osadzone w tej samej epoce historycznej, ale realizowane przez dwóch różnych reżyserów, którzy mieli inne emocje związane z tym tematem – powiedział Starski.
Wyjaśnił, że Spielberg niejako składał hołd swoim przodkom, natomiast Polański przeszedł przez piekło wojny jako dziecko i wiedział, jak wyglądała. Scenograf dodał, że Spielberg obdarzył go dużym zaufaniem i swobodą podczas pracy nad scenografią filmu, zaś Polański wiedział, czego chce.
Przegląd filmów Wajdy zaczął się pierwszego września i potrwa do końca października. Hiszpańska publiczność może zapoznać się z 15 dziełami polskiego artysty. Cieszy się dużą uwagą widzów. Po projekcji „Popiołu i diamentu” w Cine Dore zapanowała cisza; hiszpańscy widzowie, którzy zazwyczaj głośno dzielą się komentarzami, w ciszy opuszczali kino.
– Filmy Wajdy opowiadają o Polsce, ale są na tyle uniwersalne, że trafiają na podatny grunt w Hiszpanii. Mimo zupełnie innej estetyki, Wajdę można porównać z Carlosem Saurą – obaj dotykają bolesnej historii, traum narodowych i obaj musieli skutecznie pokonać cenzurę — powiedziała PAP dyrektorka Instytutu Polskiego w Madrycie Maria Śleboda.
Dodała, że w setną rocznicę urodzin Wajdy jego filmy trafią także do Walencji, Santander, Oviedo, San Sebastian, Sewilli, Valladolid, przy czym w trzech ostatnich miastach prezentowane są w ramach prestiżowych festiwali filmowych.
Pod koniec października zaplanowana jest w Madrycie oraz Valladolid projekcja „Niewinnych czarodziejów”, podczas której podkład muzyczny – kompozycje Krzysztofa Komedy – grać będzie na żywo polski zespół jazzowy Albert Karch Quintet.
Wydarzenie zorganizował Instytut Kultury Polskiej w Madrycie przy współpracy m.in. Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych oraz hiszpańskiej filmoteki.
