„Mój syn chodzi, tylko trochę wolniej” Ivora Martinića w reż. Iwony Kempy z warszawskiego Teatru Ateneum na 53. Jeleniogórskich Spotkaniach Teatralnych. Pisze Przemek Gulda na swoim koncie instagramowym.
fot. Krzysztof Bieliński
Poruszające studium rodziny zniszczonej przez chorobę, domu, gdzie wszyscy nieustannie tylko się mijają, ludzi bezradnie i bezskutecznie szukających miłości, którą zgubili, albo której nigdy nie mieli. Reżyserce skutecznie udaje się przeprowadzić tę opowieść wąską ścieżką między wyciskającym łzy, choć ani trochę nie sentymentalnym dramatem, a nieco szorstką komedią. W scenografii, bardzo surowej, ale przywodzącej na myśl odległy cień domowego ciepła, obsada tworzy niejednoznaczne postaci, z których każda nosi w sobie ból i tajemnicę.
Autor pracuje jako konsultant literacki w warszawskim Teatrze Studio (red.).
