Osiem młodych kobiet przegląda się w wielkim szekspirowskim dramacie. Męskocentryczny, ciemny, filozoficzny tekst traktują jako narzędzie samopoznania.
fot. mat. teatru
Historyczny dramat niepokojąco rymuje się z sytuacją, w której przychodzi im wejść w dorosłe, samodzielne życie. Dopasowując się i przymierzając do wielkich ról Szekspira, tworzą społeczność artystek, podejmujących świadomą grę z motywami rozpaczy, lęku i zdrady, poczucia winy i niezadomowienia w rzeczywistości, która jest im w dziedzictwie oferowana.
Jedną z fundamentalnych inspiracji spektaklu „Król Lear. Tytuł roboczy” jest wiralowe zdjęcie pary cieszącej się chwilą w paryskiej kawiarni, gdy za jej oknami płoną przejęte przez demonstrantów ulice. Walka o prawo do życia wolnego od lęku i ostre rozgraniczenie odpowiedzialności za siebie od odpowiedzialności za historyczne błędy „królów Learów”, opowiedziana jest z empatią i wiarą w teatr – zarówno jako manifest sprzeciwu, jak i szczery autoportret.
Bohaterki skupiają się na osobistych potrzebach wstępującego pokolenia, jego marzeniach, wątpliwościach i żalu, a powołany do scenicznego życia niejako przy okazji świat legendarnego króla i jego trzech córek, staje się polem walki o własny, słyszalny głos. Aktorki obserwujemy zarówno w zimowej scenografii reprezentującej przedhistoryczny szekspirowski Albion, jak i w codziennym, zwyczajnym rytmie: prób, pracy, życia. Z poczuciem humoru i ostrością widzenia, podejmują rozliczenie ze współczesnymi decydentami, odpowiedzialnymi za niewesoły stan świata oraz rozważają możliwość sfalsyfikowania fatalistycznej tezy Szekspira, jakoby ludzie byli niczym „muchy w rękach rozbrykanych chłopców”.
Wiara, że w nieczytelnych czasach sztuka może stanowić oparcie, i że w historycznych frazach może znajdować się cząstka odpowiedzi na współczesne potrzeby, jest paliwem
dla młodych artystek do stworzenia osobistego, radykalnego spektaklu, w którym użyte formy, lalki-sobowtóry, przemówią mocnym, zdecydowanym głosem.
Nad spektaklem pracuje grupa twórców niewywodzących się bezpośrednio z teatru formy: reżyser i dramaturg Maciej Podstawny, scenografka Marta Śniosek-Masacz, nagradzana choreografka Anna Obszańska i kompozytorka Anna Stela korzystają zarówno z języka teatru dramatycznego, jak i teatru formy oraz lalek, ruchu, teatru ciała i muzyki. Wraz z ośmioma młodymi kobietami stanowiącymi obsadę chcieliby za pośrednictwem przedstawienia skomunikować się z wchodzącą w dorosłość widownią oraz pomóc starszym dorosłym spotkać się z dorosłymi młodszymi – ponad międzypokoleniowym nieporozumieniem.
„Król Lear. Tytuł roboczy”
Na podstawie dramatu Williama Szekspira w tłumaczeniu Stanisława Barańczaka
Spektakl dyplomowy studentek V roku kierunku aktorskiego, specjalność: aktorstwo teatru lalek
Scenariusz i reżyseria: Maciej Podstawny
Scenografia, formy i kostiumy: Marta Śniosek-Masacz
Muzyka: Anna Stela
Ruch: Anna Obszańska
Występują: Małgorzata Bekisz, Iga Denst, Barbara Kłoczko, Sylwia Kondrat, Aleksandra M’hango, Natalia Ratajczak, Agnieszka Solska, Tereza Ťaptíková
Multimedia: Michał Krot
Konsultacje wokalne: Weronika Bochat-Piotrowska
Technika mowy: Ewa Gajewska-Jasińska
Pracownia plastyczna: Karolina Baczar, Anna Chilińska, Magdalena Dąbrowska, Zbigniew Romanyk, Roża Turlińska
Dział techniczny: Mirosław Bobowik, Mariusz Doroszko, Artsemi Khatkevich, Konrad Malowaniec, Krzysztof Matosek, Jan Mróz
wiek odbiorców: 16+
premiera: 15 listopada 2026
