"Dawno temu, dziś" w reż. Tomasza Obary w Teatrze Nowym w Zabrzu. Pisze Magdalena Figzał w miesięczniku Śląsk.
W "Portrecie Doriana Graya", głośnej powieści Oscara Wilde'a, pada stwierdzenie, iż chcąc odzyskać młodość trzeba tylko powtórzyć swoje dawne szaleństwa. Zdanie to z powodzeniem posłużyć mogłoby jako motto dramatu Dawno temu, dziś Victora Lanoux, wystawianego obecnie na scenie Teatru Nowego w Zabrzu. Sztuka francuskiego aktora to pełen refleksji esej na temat starzenia się, ulotności i przemijalności ludzkiego szczęścia, ale także nieudolnego odtwarzania przeszłości, do której pragniemy powrócić. Akcja dramatu rozgrywa się w dniu 90. urodzin babci - pogodnej i żywej staruszki, która jednak coraz częściej miewa kłopoty z pamięcią. Genowefa (zwana również Malwiną) powoli zdaje się tracić kontakt z realną rzeczywistością - nieustannie o czymś zapomina, nie rozpoznaje swych bliskich, momentami zaś nie odróżnia teraźniejszości od tego, co minione. Powracające przy urodzinowym stole wspomnienia sprzed kilkudziesięciu lat w jednej chwili st