Wspaniałe Święto wiosny

Powiadają, że książki, której nie mamy ochoty czytać po raz drugi, nie warto było czytać po raz pierwszy. To samo można zapewne odnieść do baletowych spektakli, z natury rzeczy złożonych, pełnych subtelności trudnych do natych­miastowego wychwycenia. "Święto wiosny" Igora Strawińskiego, które Ewa Wyci­chowska realizowała już z zespołem łódzkiego Teatru Wiel­kiego, zaś przed paroma dniami pokazała nową jego wersję podczas gościnnych występów Polskiego Teatru Tańca w Łodzi, jest właśnie takim wartym wielokrotnego oglądania wi­dowiskiem. Wspaniale wiernym muzyce Strawińskiego, pięk­nym plastycznie (scenografię i kostiumy zaprojektował Ry­szard Kaja) bardzo dobrze tańczonym, a przede wszystkim znakomicie pomyślanym i poprowadzonym. Zdarzają się spektakle baletowe, w których choreograf - próbując opowiedzieć sobie tylko znaną historię - mnoży ge­sty i sytuacje niby coś znaczące, a jednak puste, nie składające się w spójną ca