Jest coś symbolicznego w topografii kolejnych sztuk Gorkiego. "Mieszczanie" - obraz rozkładającej się od środka rodziny, szamoczącej się bezsilnie w kręgu przeżytych konwencji obyczajowych i socjalnych - rozgrywają swój dramat wśród czterech ścian zawalonego gratami, dusznego wnętrza drobnomieszczańskiego domu; "Na dnie", gdzie katastrofa, przerywająca ponurą monotonię bytowania wydziedziczonych, jest tylko zbrodnią, nie mogącą nic zasadniczo zmienić, która nic istotnego nie wyzwala - ramy sceniczne wykreśla nora nędzarzy i kwadracik podwórka. "Wrogowie" - pisani w 1906 r. - mają za teren zamożny ogród przed dworem ziemiańskim, sąsiadujący iż obszarem zajmowanym przez fabrykę. W miarę upływającego czasu, w którym dojrzewa rewolucja, Gorki przenosi akcję swych utworów z zaplecza wciąż bliżej linii frontu. Wrogowie zderzają się ze sobą bezpośrednio - "fabryka" wkracza na teren dworów i posiadłości prywatnych. I chociaż w sztuce zwycięs
Tytuł oryginalny
"Wrogowie" we Wrocławiu
Źródło:
Materiał nadesłany
Teatr Nr 5/1956