fot. mat. teatru
Po spektaklu zapraszamy także na panel dyskusyjny z zaproszonymi gościniami.
„Mam taką torbę ze wszystkim... i mogę iść na wojnę" - Tak mówi jedna z wrocławskich matek. Dlaczego „na wojnę"? Czy współczesne miasto naprawdę widzi rodziców i ich potrzeby?Obniżane są krawężniki, dostosowywane toalety, przybywa ofert edukacyjnych i kulturalnych. A jednak – coś wciąż nie działa. Dlaczego matki wciąż czują się w przestrzeni publicznej niechciane? Dlaczego ojcu można bez pytania włożyć ręce do wózka i poprawiać, co tam się uzna za stosowne? Polska ma najniższy wskaźnik dzietności w Europie. Skąd więc ta niechęć wobec rodziców z dziećmi? Dlaczego tylu z nich mówi, że dopiero za granicą czują się mile widziani?
„MATKOPOLIS. Spacer po braku" zaprasza do wspólnego spojrzenia na miasto oczami matek i ojców. Oczami, które czasem z lękiem patrzą na pozornie niegroźne studzienki, czasem z zachwytem na swoje dzieci, a czasem – ze wstydem – na tramwaj, do którego ciężko wciągnąć wózek i poczucie winy.
Zespół twórczy:
Reżyseria: Emőke Kedves
Scenariusz: Sandra Szwarc
Badania i konsultacje artystyczne: Iwona Konecka
Obsada: Agnieszka Bresler, Natalia Grzegorzek, Katarzyna Kapela, Joanna Kondak, Justyna Murańska
W przypadku chęci przybycia z osobą towarzyszącą – prosimy o wiadomość. Istnieje możliwość zrealizowania zaproszenia podczas drugiego pokazu: 7 grudnia (niedziela), godz. 15:00.
Spektakl „MATKOPOLIS. Spacer po braku" powstał w ramach projektu FemminiCity, realizowanego dzięki wsparciu programu EU Citizens, Equality, Rights and Values (#CERV) Unii Europejskiej.
Twórczynie i twórcy zapraszają do wejścia w przestrzeń miejską widzianą oczami rodziców – pełną przeszkód, niewidzialnych barier, drobnych zachwytów i codziennych zmagań, o których zwykle nie mówi się głośno.
Punktem wyjścia do pracy stały się doświadczenia wrocławskich matek i ojców. Ich świadectwa odsłaniają paradoks współczesnych miast: mimo szeregu udogodnień – obniżanych krawężników, przyjaznej infrastruktury, rosnącej liczby ofert edukacyjnych i kulturalnych – rodzice wciąż czują się w przestrzeni publicznej niechciani. Dlaczego tak się dzieje? Co sprawia, że nawet zwykła studzienka potrafi budzić lęk, a wejście do tramwaju – poczucie wstydu?
Spektakl, oparty na scenariuszu Sandry Szwarc i badaniach Iwony Koneckiej, proponuje widzom wspólny „spacer po braku": po niedopasowaniach, napięciach i niewidzialnych trudnościach, ale też po czułości, zachwytach i rodzicielskiej wrażliwości, która nadaje miastu zupełnie inny wymiar.