27.11.2014 Wersja do druku

Wojenny taniec

"1914" w choreogr. Roberta Bondary, Jiří Kyliána i Kurta Joossa w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej w Warszawie. Pisze Mirosław Winiarczyk w idziemy.

Premiera wieczoru baletowego "1914" w Teatrze Wielkim odbyła się w czasie europejskich i polskich obchodów 100-lecia wybuchu I wojny światowej. Trzy impresje choreograficzne łączy antywojenny nastrój i końcowa, pacyfistyczna wymowa. Moim zdaniem najciekawsza jest trzecia część - "Zielony stół", oparta na głośnym widowisku baletowym Kurta Joosa z 1932 roku, powstałym w czasach, kiedy trauma po I wojnie była świeża. W dynamicznych scenkach oglądamy na przemian wywołujących wojnę starych polityków, ginących żołnierzy oraz porzucone dziewczyny i żony. Między walczącymi stronami krąży siejąca zniszczenie śmierć z trupią czaszką. Proste alegorie i symbolika zostają tu wzmocnione rekwizytami i maskami. W środkowej etiudzie "Msza polowa" czeskiego choreografa Jiri Kyliana oglądamy losy męskiego oddziału, który w atmosferze patriotyzmu idzie na wojnę, aby w końcu poddać się defetyzmowi. W rytm muzyki religijnej w wykonaniu męskiego chóru tancerz

Zaloguj się i czytaj dalej za darmo

Zalogowani użytkownicy mają nieograniczony dostęp do wszystkich artykułów na e-teatrze.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się.

Tytuł oryginalny

Wojenny taniec

Źródło:

Materiał nadesłany

idziemy nr 48/26.11

Autor:

Mirosław Winiarczyk

Data:

27.11.2014

Realizacje repertuarowe