Wizyta we Wrocławiu

Wrocław długo na nią czekał. W tym wypadku nie chodzi oczywiście o wizytę, niżej podpisanej, lecz zu­pełnie innej, nieporównanie znaczniejszej Starszej Pani, której nazwisko nabrało już treści symbolicznej: Klary Zachanassian. Jakkolwiek objawienie słynnej boha­terki Durrenmatta na scenie przy ul. Za­polskiej doszło do skutku dopiero po zmianie na stanowisku dyrekcyjnym tej -placówki, zostało jednak zaaranżerowane scenicznie przez poprzedniego jej kierow­nika, Jakuba Rotbauma, i nosi na sobie bardzo wyraźne piętno osobowości arty­stycznej tego reżysera. W swoim klimacie, w środkach wyrazu, w ekspozycji po­szczególnych komponentów widowiska, spektakl wrocławski odbiega dość znacz­nie od wzorca realizatorskiego, jakim w stosunku do tego utworu posłużyła się większość innych teatrów. Wzorzec ten, przy wszelkich odmianach stylu indywi­dualnego poszczególnych twórców przed­stawień, opierał się na ogół na klasycz­nych przesłankach pewneg