"NOWE WYZWOLENIE'' (napisane w 1920 r. i dedykowane Karolowi Szymanowskiemu) i "Mątwa, czyli hyrkaniczny światopogląd" (sztuka z 1922 r. dedykowana Zofii Żeleńskiej) - to dwa jednoaktowe dramaty Stanisława Ignacego Witkiewicza, których inscenizację możemy obejrzeć w warszawskim Teatrze Ochoty (ul. Reja 9). "Podstawowy temat "Nowego Wyzwolenia" - pisał Daniel C. Gerould, amerykański badacz twórczości polskiego autora - niezdolność bycia wielkim - przewija się przez wszystkie sztuki i powieści Witkacego (...) Fałszywe gesty i pozy pseudowielkości nieuchronnie muszą się rozpaść w absurdalne szczątki, z których wyłaniają się zautomatyzowani ludzie przyszłości, likwidujący samo pojęcie jednostki" Natomiast "Mątwa" zdaniem D.C. Geroulda stanowi "pewnego rodzaju badanie mózgu środkami dramatycznymi (...) Żadna sztuka lepiej nie ilustruje zdolności Witkacego do teatralizacji czynności myślenia." Tym razem "przewrotne napięcia kierunkowe" i cel - "jed
Tytuł oryginalny
Witkacy w Teatrze Ochoty
Źródło:
Materiał nadesłany
Słowo Powszechne nr 82