Warszawa, 16 do 24 października 2026. Miasto znów zamieni się w wielką scenę dla najmłodszych, młodych i młodych duchem. 30. Międzynarodowy Festiwal Teatrów dla Dzieci i Młodzieży KORCZAK DZISIAJ, organizowany przez Polski Ośrodek ASSITEJ, odbędzie się w tym roku pod hasłem LET US PLAY.
fot. mat. prasowe
W programie jest 14 spektakli z Polski, Belgii i Niemiec, prezentowanych w jedenastu warszawskich miejscach, a także konferencja, debaty, warsztaty i spotkania z twórczyniami i twórcami. Fokus tegorocznej edycji skierowany jest na scenę belgijską.
Trzydzieści lat to wiek, w którym wypada zapytać nie tylko skąd przyszliśmy i gdzie jesteśmy, ale też dokąd idziemy. Dlatego jubileuszowa edycja to dla nas nie tylko moment celebracji, ale także pytania o przyszłość teatru dla młodej publiczności. Jakiej sztuki performatywnej potrzebują dziś młodzi ludzie i czy jesteśmy gotowi tworzyć ją razem z nimi, a nie tylko dla nich. Hasło LET US PLAY, odwołujące się do zabawy i gry, wolności i wpływu, jest dla nas i zaproszeniem, i zobowiązaniem.
Dorota Kowalkowska, dyrektorka artystyczna Festiwalu KORCZAK DZISIAJ
LET US PLAY, czyli dajcie nam się bawić
Ponad sto lat temu Janusz Korczak pisał: „Należy pamiętać, że bawią się nie tylko dzieci, ale i dorośli...” („Jak kochać dziecko. Dziecko w rodzinie”). Kilka lat później notował: „Nie należy wstydzić się zabawy. Nie ma zabaw dziecinnych” („Prawidła życia”). Zabawę uznawał nie za dodatek do życia, lecz za sposób poznawania siebie, innych i świata. W zabawie można bowiem zmienić reguły i sprawdzić, co się stanie, jeśli świat będzie działał inaczej.
Trzydziesta edycja to dobry moment, żeby po trzech dekadach spotkań z teatrem dla młodej publiczności zapytać o jego przyszłość. I czy w czasach, kiedy świat za oknem coraz trudniej uznać za bezpieczny i stabilny, zabawa nie staje się czymś więcej niż rozrywką: przestrzenią dzieciństwa, wyobraźni i wolności.
FOKUS: BELGIA
Belgijskie propozycje pokazują, że teatr dla młodych nie musi zaczynać się od słów. Ciało, przedmiot, akrobatyka, rytm i przestrzeń stają się tu językami opowieści. To sztuka, która niczego nie tłumaczy. W praktyce oznacza to również, że na te spektakle może przyjść każda osoba, niezależnie od tego, w jakim języku mówi na co dzień i w jakim jest wieku.
„Podwójne ty” Be Flat, społeczno-cyrkowy eksperyment grany jednocześnie na dwóch scenach oddzielonych cienką ścianą. Nie istnieje jedna wersja tego spektaklu.
„Zbyt często się zapalam” Compagnie NYASH, taneczne solo o dojrzewaniu, adresowane do osób nastoletnich. Kompania gra na całym świecie, ale w Polsce nie była nigdy.
„Sklep z pamiątkami” BRONKS i Not Standing / Alexander Vantournhout, tytułowe souveniry zamienione w choreografię, w której pojawiają się Mona Lisa, Magritte i Monet. Pierwsza praca Vantournhouta dla najmłodszej widowni.
„Wszystko albo Nic” Cie de Modo Grosso, cyrk przedmiotów dla czterdziestu osób na widowni. Bez fabuły, bez pośpiechu, bez ekranu.
Spektaklom towarzyszy polsko-belgijska konferencja 19 października w Nowym Teatrze, kuratorowana przez Zitę Epenge z antwerpskiego hetpaleis. Jej tematem jest współtworzenie: co dzieje się, kiedy młodzi ludzie nie są tylko odbiorcami gotowego dzieła, ale stają się partnerami w podejmowaniu decyzji, i czy instytucje są gotowe podzielić się częścią kontroli nad procesem twórczym.
Teatr dla nastolatków i spektakle dla wszystkich
Tegoroczna edycja mocno stawia na spektakle dla widowni 12+, których wciąż w polskim teatrze brakuje. To „Masz coś w zębach” Teatru Ochoty, powstałe z rozmów i warsztatów z warszawską młodzieżą, „POV: Masz 12 lat i prze...ne” Teatru Współczesnego w Szczecinie, grane w warszawskiej szkole podstawowej w formie teatralnego silent disco, oraz „Masara” Śląskiego Teatru Lalki i Aktora Ateneum w Katowicach, adaptacja opowiadania Szczepana Twardocha o hejcie i relacji z własnym ciałem, nagrodzona Złotą Maską za 2025 rok w kategorii spektakl dla młodego widza. Dołącza do nich belgijskie „Zbyt często się zapalam”.
Kluczowe miejsce zajmują spektakle all ages. Dla sześciolatka, szesnastolatki i sześćdziesięciolatka nie muszą znaczyć tego samego, a właśnie w tej różnicy może wydarzyć się spotkanie. Zabawa nie musi mieć metryki. W programie są też „Bardzo, bardzo” Teatru Maska w Rzeszowie, jedyna propozycja dla najnajmłodszych, dodatkowo przyjazna sensorycznie, „Widzę tutaj coś innego” kolektywu Sticky Fingers Club, „Podróże Guliwera” w reżyserii Krzysztofa Garbaczewskiego, łączące lalki z animowanymi awatarami i technologią VR, „Bibuła w tapczanie” Teatru Miniatura w Gdańsku, laureat Grand Prix 32. Ogólnopolskiego Spektaklu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, na podstawie książki Michała Rusinka, „Pani Twardowska albo Nieustraszony Adam Mickiewicz” Teatru Lalka oraz „Monsterrr” zespołu TOBOSO z Trygve Wakenshawem, laureat głównej nagrody Westwind 2025, pokazywany w Polsce po raz pierwszy.
Premiera festiwalowa: Power Play
W „Power Play”, koprodukcji TR Warszawa i Festiwalu KORCZAK DZISIAJ, dzieci dzielą scenę z aktorkami i aktorami TR. Inspiracją jest „Król Maciuś Pierwszy”, opowieść o dziecku, które niespodziewanie zostaje królem. Spektakl w reżyserii Samary Hersch pyta, kto rządzi w teatrze, ale też kto może mówić, decydować i być słuchanym. Po pokazie 17 października odbędzie się rozmowa z zespołem twórczym, a 18 października debata o tworzeniu sztuk performatywnych dla młodej publiczności z udziałem zagranicznych kuratorek i kuratorów.
Nagrody, jury i wydarzenia towarzyszące
Podczas gali 24 października przyznane zostaną trzy główne nagrody: Grand Prix im. Janusza Korczaka, Nagroda im. Stefanii Wilczyńskiej oraz Nagroda im. Haliny i Jana Machulskich. Decyzje podejmą dwa niezależne jury: międzynarodowe Jury Dorosłych i Jury Młodych, wyłonione w otwartym naborze. KORCZAK DZISIAJ to także KDR, czyli Klub Dobrej Rozmowy, spotkania inspirowane pedagogiką teatru, warsztaty, panele i debaty. Za festiwalem stoi Polski Ośrodek ASSITEJ, organizacja, której misją jest to, żeby teatr traktował młodą widownię nie jako publiczność przyszłości, lecz jako równorzędnych współtwórców oraz współtwórczynie rzeczywistości tu i teraz.
Dostępność
„Bardzo, bardzo” jest spektaklem przyjaznym sensorycznie, adresowanym również do dzieci i dorosłych o szczególnych potrzebach, a padające w nim słowa tłumaczone są na polski język migowy. Wszystkie polskie spektakle grane są z tłumaczeniem na język angielski. Cztery spektakle belgijskie oraz „Monsterrr” odbywają się bez słów lub z pojedynczymi słowami, więc pozostają dostępne niezależnie od języka, którym widz i widzka posługuje się na co dzień. Jeden z dwóch pokazów „Bibuły w tapczanie” odbędzie się z tłumaczeniem na Polski Język Migowy. Szczegółowe informacje o dostępności poszczególnych wydarzeń dostępne są na stronie festiwalu.
Zagrajmy to po raz 30. Świętujmy i bawmy się teatrem. Razem. LET US PLAY!
Bilety i pełen program: na stronie korczak-festival.pl
Rezerwacje grupowe dla szkół: Izabella Cieślak, [email protected]
Organizator: Polski Ośrodek ASSITEJ.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego oraz przez m.st. Warszawa.
Patronat honorowy: Ambasada Belgii.
Prezentację spektaklu „Monsterrr” objęła patronatem Ambasada Niemiec w Polsce, przy wsparciu Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.
Partnerzy: Teatr Ochoty, Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana, TR Warszawa, CSW Zamek Ujazdowski, Teatr Polonia, Teatr Lalka, Teatr Guliwer, Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, Mazowiecki Instytut Kultury, Nowy Teatr, MDK Ochota, Szkoła Podstawowa nr 354, Creative Scotland, British Council Poland, Centrum Sztuki Włączającej/Teatr21, Instytut Adama Mickiewicza.
Patroni medialni: Tygodnik Powszechny, e-teatr, portal Czas Dzieci, Polskie Radio RDC
