26. Międzynarodowy Festiwal Sztuki Mimu odbędzie się w dniach 7–11 października 2026 roku w Ursynowskim Centrum Kultury „Alternatywy” w Warszawie. Tegoroczna edycja zaprezentuje artystów i zespoły z Finlandii, Niemiec, Francji, Polski, Hiszpanii, Kolumbii, Włoch, Słowenii i Szwecji. W programie znajdą się spektakle pantomimy, teatru fizycznego, teatru wizualnego, teatru maski, teatru przedmiotu oraz działania warsztatowe i wystawa fotografii teatralnej.
fot. mat. organizatora
Festiwal od lat pozostaje jedynym w Polsce wydarzeniem tak konsekwentnie poświęconym sztuce mimu, pantomimie i współczesnym formom teatru pozasłownego. To przestrzeń spotkania tradycji z nowoczesnym językiem sceny, precyzji ruchu z poetyckim obrazem, humoru z liryzmem oraz ciszy z intensywną obecnością aktora. Dyrektorem artystycznym jest Bartłomiej Ostapczuk – aktor, reżyser i pedagog pantomimy.
Organizatorem Festiwalu jest Fundacja Warszawskiego Centrum Pantomimy, a miejscem prezentacji oraz współorganizatorem tego teatralnego święta – Ursynowskie Centrum Kultury „Alternatywy”. Projekt współfinansuje m.st. Warszawa. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury.
PROGRAM FESTIWALU
7 października, środa, godz. 19.00
„Tempo” Kalle Nio/ Fernando Melo – Finlandia
8 października, czwartek, godz. 19.00
„Tempo” Kalle Nio/ Fernando Melo – Finlandia
9 października, piątek, godz. 19.00 – Polska/Francja/Hiszpania/Kolumbia/Włochy
Wieczór Współczesnej Pantomimy
10 października, sobota, godz. 18.00
„Moja wyspa” – Teatr Lalki i Aktora „Kubuś” w Kielcach
10 października, sobota, godz. 19.30
„Short Stories” Dirtz théâtre – Francja
11 października, niedziela, godz. 19.00
„Feste” Familie Flöz – Niemcy
Wydarzenia dodatkowe - wstęp bezpłatny:
10 października, sobota, godz. 11.00–14.00 – Warsztaty z Felipe Martinezem i Mireią Rigol – „Magiczny realizm przedmiotu”
11 października, niedziela, godz. 17.00 „Spotkania z Pantomimą”
– prowadzenie Bartłomiej Ostapczuk
11 października, niedziela, godz. 11.00–14.00 – Warsztaty mistrzowskie z Jolandą Löllmann i Charliem Denatem – „Ciało, przedmiot, lalka”. Warsztat teatru fizycznego i animowanej formy
7-11 października – wystawa fotografii teatralnej Macieja Zakrzewskiego
SPEKTAKLE I ZESPOŁY
„TEMPO” – Kalle Nio/ Fernando Melo, Finlandia
„Tempo” to fascynująca opowieść o czasie: jego przyspieszeniu, spowolnieniu i chwilach, w których zdaje się całkowicie zatrzymywać. Punktem wyjścia jest zwyczajne zdarzenie, które na scenie zmienia się w coś niezwykłego, odsłaniając kruchość życia poprzez momenty upadku, potknięcia i sytuacje balansujące na granicy wypadku.
Spektakl, wyreżyserowany przez artystę wizualnego i iluzjonistę Kalle Nio, z choreografią Fernando Melo i muzyką Samuliego Kosminena, łączy ruch, obraz, tekst oraz hipnotyzujące iluzje sceniczne. Czas cofa się tu, grawitacja przestaje obowiązywać, a prawa natury ulegają zawieszeniu. Oniryczne, pozbawione słów sceny przeplatają się z rytmicznymi kompozycjami na preparowane metronomy oraz tekstem Harry’ego Salmenniemiego o niezwykłej elastyczności czasu.
Poprzez magię, ruch i obraz „Tempo” zaprasza widzów do zatrzymania się, refleksji i prawdziwego odczucia chwili obecnej.
Kalle Nio/ Fernando Melo
Kalle Nio to fiński artysta wizualny, reżyser i iluzjonista, którego twórczość łączy teatr, sztuki wizualne, magię sceniczną i współczesne technologie obrazu. Fernando Melo jest choreografem i twórcą ruchu, związanym z międzynarodowym środowiskiem tańca i teatru fizycznego. Ich wspólna praca tworzy precyzyjny, wizualny język sceniczny, w którym iluzja, ciało i rytm spotykają się w jednej poetyckiej formie.
koncepcja: Kalle Nio & Harry Salmenniemi
reżyseria: Kalle Nio
choreografia: Fernando Melo
scenariusz: Harry Salmenniemi
muzyka i opracowanie dźwięku: Samuli Kosminen
kostiumy: Georgina Spencer
światło: Johannes Hallikas
produkcja: WHS
koprodukcja: Helsinki Festival (Finlandia); Lutkovno gledališče Ljubljana (Słowenia); Alfred Kordelin Foundation
wsparcie: Fundacja Alfreda Kordelina
Obsada Barbara Kanc, Winston Reynolds, Luigi Sardone.
Wieczór Współczesnej Pantomimy
Wieczór Współczesnej Pantomimy to jedna z najważniejszych części programu festiwalu. To spotkanie artystów reprezentujących różne języki teatru poza słowami: od klasycznej pantomimy, przez teatr fizyczny, po współczesne formy ruchu, obrazu i scenicznej milczącej obecności.
W programie znajdą się krótkie etiudy i formy sceniczne prezentowane przez artystów z Polski, Francji, Hiszpanii, Kolumbii i Włoch. Wieczór ukazuje pantomimę jako sztukę żywą, zmieniającą się i otwartą na nowe poszukiwania. To przestrzeń, w której tradycja spotyka się z eksperymentem, a precyzja ruchu z osobistym, autorskim językiem wykonawców.
Obsada: Mireia Rigol, Feliepe Valez Martinez, Seve Bernard, Bartłomiej Ostapczuk, Camille Boitel, Anna Karbowiak, Jolanda Löllmann, Charlie Denat, Matteo Cionini oraz Studio Pantomimy Bartłomieja Ostapczuka i Teatr Bobożalej w składzie: Bożena Szykowna, Eleonora Szykowna, Jan Dusza, Julia Nozdryn Płotnicka, Amelia Nozdryn Płotnicka, Hanna Biernacka, Mirella Kurkowska, Marek Kamiński, Alicja Kowalska, Joanna Kowalczyk.
„Moja wyspa” – Teatr Lalki i Aktora „Kubuś” w Kielcach, Polska
„Moja wyspa” to poetycki spektakl pantomimy, który w przystępny i poruszający sposób zaprasza młodszych i starszych widzów do świata wyobraźni, emocji i relacji międzyludzkich. Bez słów, poprzez ruch, obraz i muzykę, opowiada o przyjaźni, samotności, potrzebie bycia razem oraz poszukiwaniu własnego miejsca.
Bohaterowie spektaklu wyruszają w podróż, gubią się, budują i burzą światy, ucząc się współpracy, uważności i zaufania. Wyspa, która pojawia się na scenie, zmienia się wraz z ich emocjami: raz staje się przestrzenią zabawy i przygody, innym razem miejscem refleksji i tęsknoty.
Przedstawienie rozwija wyobraźnię, wrażliwość i empatię. Zachęca młodych widzów do zadawania pytań: czym jest dom? Czym jest przyjaźń? Dlaczego ważne jest bycie razem mimo różnic?
scenariusz i reżyseria - Bartłomiej Ostapczuk
scenografia - Sławomir Szondelmajer
kostiumy - Agnieszka Magiera-Zielińska
muzyka - Jagoda Stanicka
kompozycja światła - Bartłomiej Ostapczuk
asystent reżysera - Michał Olszewski
obsada: Anna Iwasiuta, Mateusz Drozdowski, Jolanta Kęćko, Michał Olszewski, Andrzej Kuba Sielski, Zuzanna Wiatr, Mateusz Wyźliński
Teatr Lalki i Aktora „Kubuś” w Kielcach im. Stefana Karskiego
Od początku swojej działalności konsekwentnie rozwija sztukę lalkarską, łącząc ją z literaturą, plastyką, żywym planem aktorskim i nowoczesnym językiem sceny.
Przez lata „Kubuś” budował swoją pozycję jako ważna instytucja artystyczna regionu, prezentując spektakle dla dzieci, młodzieży i dorosłych, a także prowadząc liczne działania edukacyjne i festiwalowe. Jako jedna z niewielu scen w Polsce teatr od lat prezentuje również spektakle pantomimy, wprowadzając do swojego repertuaru sztukę opartą na ruchu, obrazie i teatralnej ciszy.
W 2024 roku teatr rozpoczął nowy rozdział swojej historii, przenosząc się do nowoczesnej siedziby przy ulicy Zamkowej 1 w Kielcach. Dwie sceny, nowoczesne zaplecze techniczne, otwierają przed twórcami nowe możliwości inscenizacyjne.
„ShortStories” – DÍRTZ théâtre, Francja
„ShortStories” to trylogia krótkich form badających spotkanie ludzkiego ciała i lalki. Z humorem i czułością spektakl odsłania naszą wzajemną zależność oraz więzi, które towarzyszą nam przez całe życie. Trzy części łączą fizyczny teatr lalek z pantomimą i tańcem współczesnym, a ich siłą są gracja, precyzja i niezwykła sceniczna lekkość dwojga wykonawców.
W skład trylogii wchodzą:
„ALIAS”
Subtelna i zmysłowa opowieść o mężczyźnie, który próbuje uwolnić się z własnych skorup i wyrusza w podróż ku odkryciu swojego „drugiego ja”, głęboko ukrytego w nim samym.
„Nonna(s) don’t cry”
Poetycki hołd dla procesu starzenia się i zaproszenie do poszerzenia naszego spojrzenia na relacje między pokoleniami. Solo stopniowo przemienia się w fizyczny dialog dwóch kobiet w różnym wieku: dwóch pokoleń, przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.
„Le troisième Pas”
„Le troisième Pas”, czyli „trzeci krok”, odsłania relację między dwojgiem tancerzy-lalkarzy a jedną lalką. Trzy ciała nieustannie przechodzą między formą solo, duetu i tria. To poetycka choreografia badająca relacje, które tworzymy w ciągu życia, oraz współzależność, która nas łączy.
Scenariusz, reżyseria, wykonanie: Jolanda Löllmann i Charlie Denat.
Światło, dźwięk: Jerome Boris Boillet
DÍRTZ théâtre został założony w 2018 roku przez Jolandę Löllmann i Charliego Denata, interdyscyplinarnych artystów eksplorujących pogranicza pantomimy, tańca, cyrku i teatru lalek. Ich świat, przeniknięty humorem, przedkłada metaforę nad dosłowny przekaz. Twórczość zespołu wyróżnia szczególna dbałość o jakość ruchu oraz wyraźne zainteresowanie precyzyjną animacją, służącą ukazaniu człowieczeństwa poprzez lalki.
Pierwsza realizacja zespołu „ShortStories” powstała w wyniku poszukiwań łączących taniec współczesny i lalkę noszoną. Projekt zdobył nagrody na międzynarodowych festiwalach za nowatorskie połączenie teatru lalek i tańca, a także za animację oraz warstwę dźwiękową.
„Feste” – Familie Flöz, Niemcy
W okazałym domu nad morzem trwają przygotowania do wesela. W półmroku wąskiej alejki za willą panuje gorączkowe poruszenie. Ktoś przywozi kolejne dostawy, ktoś sprząta, porządkuje, pilnuje wejścia, ktoś inny wynosi śmieci. Od dozorcy po kucharza, od sprzątaczki po menedżera, wszyscy pracują z najwyższym zaangażowaniem, aby uroczystość w tej imponującej posiadłości stała się wydarzeniem niezapomnianym.
W cieniu odświętnie przygotowanej willi służba próbuje odnaleźć i utrzymać swoje miejsce w surowej hierarchii. Skazani na pozostawanie na drugim planie, wśród pośpiechu i napięcia weselnych przygotowań, walczą o własną godność oraz o szacunek tych, którzy mają władzę, pieniądze i pozycję.
Kiedy na podwórzu niespodziewanie pojawia się tajemnicza kobieta, ustalony porządek zaczyna powoli, lecz nieuchronnie się rozpadać. Jest w zaawansowanej ciąży, z ciężkim plecakiem na ramionach, i szuka schronienia na dziedzińcu. W zamian za ochronę oraz zaspokojenie najprostszych potrzeb zaczyna dyskretnie pomagać. Jakby za sprawą magii nieznajoma splata delikatną sieć relacji, a życie mieszkańców domu i jego pracowników stopniowo ulega przemianie.
Podczas gdy w willi wesele córki domu odbywa się w blasku elegancji, pośród gwaru przyjęcia i starannie podtrzymywanych pozorów, na zapleczu rozgrywa się inne święto. To celebracja życia w całej jego kruchości, sprzeczności, bólu i cudowności.
„Feste” to baśń bez słów dla dorosłych, poetycka opowieść utkana z gorzkiej tragedii i mrocznego slapsticku. To tragikomiczna historia o pragnieniu osobistego szczęścia, pod którą kryje się jednak znacznie głębsza opowieść.
Autorzy: Andres Angulo, Björn Leese, Johannes Stubenvoll, Thomas van Ouwerkerk, Michael Vogel
Obsada: Andres Angulo, Johannes Stubenvoll, Thomas van Ouwerkerk
Reżyseria: Michael Vogel. Współreżyseria: Björn Leese
Maski: Hajo Schüler. Kostiumy: Mascha Schubert. Scenografia: Felix Nolze, rotes pferd
Wideo: Maraike Brüning, Reinhard Hubert. Muzyka: Maraike Brüning, Benjamin Reber
Piosenka "Hold On": Marlena Käthe. Reżyseria światła: Reinhard Hubert
Reżyseria dźwięku: Dirk Schröder
Familie Flöz to międzynarodowy zespół teatralny z siedzibą w Berlinie, uznawany za jedną z najważniejszych współczesnych kompanii rozwijających teatr maski. Wywodzący się z Folkwang University of the Arts w Essen, zespół od lat konsekwentnie przywraca masce jej pełną sceniczną siłę, traktując ją nie jako efektowny rekwizyt, lecz jako centrum teatralnego języka.
Nazwa zespołu, zaczerpnięta z tytułu pierwszego wspólnego spektaklu „Familie Flöz kommt Über Tage”, kryje w sobie także metaforę jego pracy. W żargonie górniczym słowo „Flöz” oznacza pokłady ziemi, w których ukryte są cenne surowce. Podobnie w twórczości Familie Flöz spod powierzchni codziennych sytuacji, gestów i relacji wydobywane są emocje, lęki, pragnienia i komizm ludzkiego życia.
Każdy spektakl powstaje w kolektywnym procesie twórczym, w którym improwizacja, pisanie, precyzyjna praca aktorska i maska wzajemnie się przenikają. Z tego spotkania rodzą się archetypiczne postaci: pozbawione słów, a jednocześnie niezwykle czytelne, kruche, zabawne i głęboko ludzkie.
To teatr, w którym milczenie staje się pełnoprawnym językiem, a maska, choć nieruchoma, potrafi śmiać się, płakać, wzruszać i opowiadać o człowieku więcej niż słowa.
WYSTAWA
Wystawa fotografii teatralnej Macieja Zakrzewskiego
W ramach 26. Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Mimu zaprezentowana zostanie wystawa fotografii teatralnej Macieja Zakrzewskiego. Ekspozycja przywołuje obrazy spektakli, artystów i wydarzeń związanych z poprzednimi edycjami festiwalu oraz dokumentuje ulotność sztuki, której podstawowym tworzywem są ciało, gest, ruch i obecność aktora.
Fotografia teatralna w kontekście sztuki mimu ma szczególne znaczenie. Zatrzymuje moment, który na scenie trwa tylko chwilę: napięcie ciała, precyzję gestu, relację między aktorem a przestrzenią, światłem i widzem. Wystawa staje się więc nie tylko dokumentacją, lecz także osobną opowieścią o teatrze bez słów.
WARSZTATY
Ważną częścią festiwalu są warsztaty mistrzowskie prowadzone przez zaproszonych artystów. To praktyczna przestrzeń spotkania z technikami teatru fizycznego, pantomimy, pracy z ciałem, lalką, obiektem i sceniczną obecnością.
Warsztaty: Felipe Vélez Martínez i Mireia Rigol – „Magiczny realizm przedmiotu”
Warsztaty prowadzone przez Felipe Vélezę Martíneza i Mireię Rigol koncentrują się na współczesnym języku pantomimy, fizycznej obecności aktora oraz budowaniu scenicznej wypowiedzi bez słów. To spotkanie z praktyką teatru, w którym ciało staje się narzędziem narracji, a ruch nośnikiem emocji, znaczeń i relacji.
Warsztaty mistrzowskie: Jolanda Löllmann i Charlie Denat/ DÍRTZthéâtre - „Ciało, przedmiot, lalka. Warsztat teatru fizycznego i animowanej formy”
Warsztaty prowadzone przez twórców DÍRTZ théâtre będą poświęcone relacji ciała, ruchu i obiektu. Artyści podzielą się własną praktyką pracy na pograniczu tańca współczesnego, cyrku i teatru lalek. Uczestnicy będą pracować nad jakością ruchu, precyzją animacji, rytmem oraz budowaniem scenicznej relacji między wykonawcą a formą.
DLACZEGO WARTO
26. Międzynarodowy Festiwal Sztuki Mimu to pięć dni spotkań z teatrem, które przekraczają granice języka. Program tegorocznej edycji pokazuje, że pantomima i sztuka mimu nie są zamkniętą tradycją, ale żywym, współczesnym językiem scenicznym, obecnym w teatrze maski, teatrze fizycznym, tańcu, iluzji, teatrze lalek i wizualnej narracji.
To festiwal dla widzów, którzy chcą doświadczać teatru poprzez obraz, ruch, emocję, rytm i ciszę. Dla tych, którzy szukają sztuki komunikującej się bezpośrednio, ponad granicami słów.
