Logo
21.02.2012 Wersja do druku

Taniec Śmierci

"Rachmaninow. Szczedrin... (Tragedia Don José)" w choreografii i reżyserii Ondreja Šotha w Operze Krakowskiej w Krakowie. Pisze Paweł Dybicz w Przeglądzie.

Miłość i śmierć to motywy przewodnie najnowszego spektaklu baletowego Opery Krakowskiej. Z tym odwiecznym tematem zmierzył się Ondrej Šoth, słowacki choreograf i reżyser. W pierwszej części do muzyki Rachmaninowa ("II Koncert fortepianowy") miłość jest uczuciem ulotnym, co ma pokazywać zmienność par tancerzy i krótkotrwała rozpacz porzuconych. Zupełnie inaczej Šoth przedstawił miłość w drugiej części, opartej na suicie Szczedrina "Carmen". Reżyser wprowadził do Bizetowskiej wersji dodatkową postać, Śmierć, chcąc przekonać widza, że ona rządzi uczuciami, rozdziela i zabija. "Carmen", w porównaniu z pierwszą częścią spektaklu, nabiera tempa, nie tylko dzięki zastosowaniu bębnów czy wprowadzeniu (zasadnie?) muzyki Deep Forest. Jednak te innowacje generalnie nie zmieniły oryginału Bizeta, tu wszystko jest wiadome, co pewnie ułatwia odbiór przedstawienia, w którym tancerze nie muszą wznosić się na wyżyny sztuki baletowej. Ale z drugiej

Zaloguj się i czytaj dalej za darmo

Zalogowani użytkownicy mają nieograniczony dostęp do wszystkich artykułów na e-teatrze.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się.

Tytuł oryginalny

Taniec Śmierci

Źródło:

Materiał nadesłany

Przegląd nr 8 online

Autor:

Paweł Dybicz

Data:

21.02.2012