Szukszyn w "Powszechnym"

OBLICZE dramaturgii rosyjskiej XX wieku określiła twórczość dwóch pisarzy: Czechowa i Gorkiego. W naszych czasach kontynuowali te dwie linie Wampiłow i Szukszyn. Jeśli w sztukach Wampiłowa sły­chać częściej echa liryki i delikatnej ironii Czechowa, to u Szukszyna dochodzi do głosu przede wszystkim wspaniała obserwacja życia, którą wniósł do literatury rosyjskiej Gorki. Tak jest również w ostat­niej, niedokończonej sztuce tego pisarza pt. "Gdy obudzą się rankiem". Jak w "Na dnie" nie ma tu właściwie żadnej akcji. W Izbie Wy­trzeźwień spotykają się (jak w nocnym azylu Gorkiego) różni ludzie i opowiadają so­bie o tym, co przeżyli w no­cy, zanim się tutaj dostali. Szukszyn wprowadza w to niecodzienne środowisko - młodego socjologa. Prowadzi on badania nad przyczynami pijaństwa i ankietuje lokato­rów "żłobka". Nie wszyscy chcą od razu mówić, lękają się, że to mo­że ktoś kto chce od nich wy­ciągnąć zeznania, lecz kied