19.04.2021, 12:07 Wersja do druku

Szczecin. "Wizje Miłości / Mity" na VOD. Balet Opery na Zamku już w tym tygodniu

Opera na Zamku w Szczecinie zaprasza na spektakl baletowy "Wizje miłości / Mity" pamięci Ewy Głowackiej do muzyki Fryderyka Chopina i Karola Szymanowskiego w reżyserii i choreografii Zofii Rudnickiej. Balet będzie dostępny 24 kwietnia (sobota) i 25 kwietnia (niedziela) na VOD.


fot. Piotr Gamdzyk

Dostęp przez stronę www.opera.szczecin.pl lub bezpośrednio: https://tiny.pl/r862n

Czas trwania: 50 minut. Cena biletu do wyboru: 10, 20 lub 50 złotych.

Pierwsza część wieczoru to taneczna historia pięciu kobiet w różnym wieku. Ujrzymy je w parku, pogrążone w zadumie i zatrzymane w kadrze. Stopniowo poznamy marzenia, nadzieje i oczekiwania bohaterek: Dziewczynki, Panienki, Młodej, Dojrzałej i Przegranej. Pragnienia każdej z nich są ponadczasowe jak muzyka Chopina. Wybrane utwory kompozytora, w tym preludia – fortepianowe miniatury, należące do najpiękniejszych dzieł muzycznych artysty, stworzą nastrojowe tło dla pełnego wirtuozerii tańca klasycznego oraz emocjonującej podróży w głąb kobiecej duszy.

Druga część spektaklu to świat antycznej mitologii, w której fantastyczne przemiany bóstw i herosów wyjaśniają zachodzące w przyrodzie zjawiska. Ujrzymy tragedię zakochanego w sobie Narcyza oraz metamorfozy leśnych nimf uciekających przed zalotami lubieżnych bożków. Każdy mit to inny obraz, taniec i nastrój. Wszystkie doskonale oddają poezję hipnotyzującej muzyki Szymanowskiego, charakteryzującej się niezwykłą kolorystyką brzmieniową i dramatycznością. Neoklasyczny taniec podkreśli walory genialnej muzyki i w pełni zilustruje nadprzyrodzone przemiany mitycznych bohaterów.

Zofia Rudnicka: "Do pierwszej części pt. „Wizje” wybrałam muzykę Chopina, bo wydała mi się bardzo uduchowiona, tak jak Ewa. Ta muzyka oddaje charaktery kobiet. Widzimy je gdzieś w parku przy nadmorskim bulwarze. Są w różnym wieku, nudzą się, marzą… Podczas półgodzinnego spektaklu z muzycznym Chopinowskim tłem poznajemy ich problemy. W ich życiu pojawiają się mężczyźni, odchodzą, one zostają same. Podstawą będą preludia Chopina w wykonaniu Marty Argerich. Inne się nie nadawały, te, które zagrała Argerich, są idealne. Od razu poczułam, co można do nich zatańczyć. W naszym spektaklu już jednak nie Argerich, a muzyka na żywo podniesie temperaturę przedstawienia. (...) Pokazuję pięć historii, pięć różnych wizji miłości. W pierwszej występuje Dziewczynka. Ona o miłości jeszcze zbyt wiele nie wie. Wie tylko, że chłopiec to interesująca postać, że warto o niego zawalczyć więc droczy się z nim. Panienka z następnej opowieści wie już nieco więcej, jest rozkochana, oczekuje, ma przeczucia, ale ucieka. Potem jest młoda kobieta: zalotna, wręcz kokietka, która trafia na troszkę ciapowatego chłopaka. Przyciąga go do siebie i uwodzi. Następne uczucie to utrata. Kobieta, która ma męża, kocha i nienawidzi zarazem. I ostatnia historia, ta, którą grała Ewa… Kobieta przegrana. Kocha i pożąda, a mężczyzna przed nią się kryje, odpycha, a ona za nim rozpaczliwie tęskni. Ale żadna z tych kobiet nie traci nadziei, te wszystkie kobiety dalej trwają w marzeniach i oczekiwaniu. Bo na miłość warto czekać. Ten spektakl będzie o życiu, miłości i nadziei. (...) Z kolei do drugiej części wybrałam „Mity” Szymanowskiego, bo wiem, że jego muzyka pasuje do Ewy… (...) Każdy z tych utworów ma w sobie zakodowane niejako słowo „namiętność”. (śmiech) „Narcyz” – Narcyz zakochany w sobie tak intensywnie patrzył na swoje odbicie w wodzie, że aż się utopił. Czujemy go, jak się ogląda z zachwytem, głaszcze i przytula do siebie, a gdy odchodzi, to nadal szuka: być może jeszcze w czymś się przejrzy? (śmiech) To jest miłość próżna. Często ludzie żyją przyjemnie, tylko dla siebie… „Driady i Pan” – Pan będzie nieco jak frywolny faun, droczący się z driadami. On je uwodzi, oszukuje, to wszystko w zasadzie jest w muzyce. „Źródło Aretuzy” – dwoje ludzi kochających się z wzajemnością. W tym utworze chciałam pięknem tańca oddać muzykę pełną czułości, rozedrgania, przebłysków namiętności. „Nokturn” ma w sobie pokłady nostalgii południa. „Tarantella” jest energetycznym akcentem finałowym. Tak, jak pierwsza część ma mówić o życiu, to ta o fantazjach miłosnych. Bo tu, w muzyce Szymanowskiego jest podniecające rozedrganie. Czasem trzeba się unieść, polewitować… ". 

Nokturn: Julia Safin, Aleksandra Głogowska, Jeppe Jakobsen

Tarantella: Olga Kuźmina-Pietkiewicz, Viridiana Hernandez, Aleksandra Januszak, Nayu Hata, Patryk Kowalski, Pedro Rizzi, Roger Bernad

Krzysztof Buszczyk: skrzypce

Olga Bila: fortepian

Inspicjent: Maria Malinowska-Przybyłowicz

Spektakl współorganizowany przez Instytut Muzyki i Tańca w ramach programu Zamówienia choreograficzne 2021

fot. Piotr Gamdzyk

„Wizje miłości”

Fryderyk Chopin (1810-1849)

1. Preludium C-dur op. 28 nr 1

2. Preludium Des-dur op. 28 nr 15

3. Preludium fis-moll op. 28 nr 8

4. Preludium D-dur op. 28 nr 5

5. Preludium G-dur op. 28 nr 3

6. Contredanse Ges-dur

7. Preludium cis-moll op. 28 nr 10, H-dur op. 28 nr 11

8. Preludium h-moll op. 28 nr 6

9. Ecossaise D-dur op. 72 nr 1

10. Walc As-dur op. 64 nr 3

11. Preludium e-moll op. 28 nr 4

12. Impromptu As-dur op. 29

13. Preludium a-moll op. 28 nr 2

14. Preludium f-moll op. 28 nr 18

15. Preludium As-dur op. 28 nr 17

„Mity”

Karol Szymanowski (1882-1937)

1. Mity. Trzy poematy na skrzypce i fortepian op. 30 (części: 1. Źródło Aretuzy, 2. Narcyz, 3. Driady i Pan)

2. Nocturn i Tarantella op. 28

Licencja na wystawienie utworu została wydana przez Stowarzyszenie Autorów ZAIKS

Realizacja:

Reżyseria i choreografia: Zofia Rudnicka

Kostiumy i scenografia:

„Wizje miłości: Tatiana Kwiatkowska

„Mity”: Jerzy Rudzki

Reżyseria świateł” Dawid Karolak

Współpraca choreograficzna: Zbigniew Czapski-Kłoda

Obsada:

„Wizje miłości”

Dziewczynka: Stephanie Nabet

Panienka: Chiara Belloni

Młoda: Aleksandra Januszak

Dojrzała: Emma McBeth

Przegrana: Aleksandra Głogowska

Chłopiec: Patryk Kowalski

Amant: Pedro Rizzi

Dojrzały: Jeppe Jakobsen

Tajemniczy: Paweł Wdówka

Olga Bilas: fortepian

„Mity”

Narcyz: Paweł Wdówka

Lustra: Vasyl Kropyvnyi, Andrzej Śmiałek, Yu Yamani

Źródło Aretuzy: Patryk Kowalski, Olga Kuźmina-Pietkiewicz

Driady i Pan: Nadine De Lumé, Nayu Hata, Emma McBeth, Chiara Belloni, Piotr Nowak


Źródło:

Materiał nadesłany

Wątki tematyczne