Szatan resetuje świat

Dziwne rekolekcje zafundował swojej publiczności Piotr Tomaszuk. Z pozoru rzecz wygląda zacnie. Siedzimy na dnie statku, gdzieś w ładowniach wysłużonej galery, kontemplując alegoryczny teatr, w którym - jak na paradzie - prezentują się ludzkie grzechy i cnoty, powabne pokusy, apokaliptyczne plagi, żywioły i figury biblijne. Występki są ohydne, cnoty atrakcyjne, a kary za grzechy - straszne. Wygląda na to, że jesteśmy w środku dobrze znanej przestrzeni moralitetu. Ale to tylko pozór. Im dłużej trwa podróż tym dziwnym statkiem, tym większa konsternacja wśród pasażerów. To, co zrazu wyglądało na wycieczkę stylowym wehikułem, z czasem okazuje się rejsem grozy. "Statek błaznów" we Wrocławskim Teatrze Lalek powstał z inspiracji piętnastowiecznym zbiorem satyr Sebastiana Branta. Dzieło to, zatytułowane Okręt błaznów, doczekało się niedawno pierwszego polskiego przekładu pióra Andrzeja Lama. Poemat Branta to swoisty katalog człowieczych wad,