SZA-NIAW-SKX rewolucjonizuje instytucję tak, żeby:
praca miała sens
artyści traktowani byli jak ludzie
a osoby pracujące obdarzone były należytym im szacunkiem
fot. Tobiasz Papuczys
wdrażamy nowoczesny
i dostosowany do zmieniających się warunków ekonomiczno-społecznych system pracy
realizujemy politykę transparentności
uczymy się zauważać i przeciwdziałać zachowaniom przemocowym
zrealizowaliśmy siedem premier
przeprowadziliśmy jedną rezydencję artystyczną
sezon rozpoczęliśmy premierą spektaklu na jubileusz 60-lecia naszego Teatru
„Gargantuę i Pantagruela” z radą, która uzyskała status kultowej: pierdu, pierdu, beku, beku / lepiej wysraj się człowieku, na podstawie tekstu Jana Czaplińskiego i w reżyserii Marcina Libera
z tej samej okazji zaprezentowaliśmy piosenki ze spektakli SZA-NIAW-SKX w aranżacjach Rafała Stachowiaka, z niezapomnianą piosenką „Wielki ogień” zespołu Breakout ze spektaklu „Był sobie Andrzej, Andrzej, Andrzej i Andrzej” w wykonaniu Mirelli Burcewicz
w obu realizacjach pokazaliśmy cały zespół aktorski Teatru oraz Papę – Ryszarda Węgrzyna i Deep Voice’a – Dariusza Skowrońskiego – obu świętujących w sezonie jubileusz 50. pracy artystycznej
brawo
oraz bezprecedensowo i odważnie
jesienią Tomasz Jękot zrealizował trzecią już rezydencję artystyczną, tym razem Zapracowani. Gastrofaza, której efektem był pokaz tekstu rezydentki projektu, Agnieszki Wolny-Hamkało „Malina” w reżyserii Zdenki Pszczołowskiej z dobitną rolą Czesława Skwarka
jedynym w swoim rodzaju finałem rezydencji był performance kulinarny Poli Sutryk
wczesną wiosną zaprosiliśmy widzów na premierę „Immanuela Kanta” Thomasa Bernharda
w reżyserii Agnieszki Olsten, z wybitnymi rolami Agnieszki Kwietniewskiej, Kingi Świeściak i Urszuli Gryczewskiej
tym spektaklem udowodniliśmy, że tekst Bernharda jest komedią i dopiero humor oraz żart otwiera bezmiar pesymizmu, jakim autor opisuje rzeczywistość
nie byłoby tego efektu również bez bezwzględnie precyzyjnych ról Rafała Kosowskiego, Wojciecha Świeściaka i Michała Koseli
w tym samym czasie zrealizowaliśmy „Klątwę” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Seba Majewskiego
w tym trudnym językowo i intensywnym emocjonalnie przedstawieniu kreacje stworzyli Dorota Furmaniuk, Irena Sierakowska, Mikołaj Krzeszowiec oraz Joanna Łaganowska i Piotr Mokrzycki
tym spektaklem weszliśmy w obszar kultury lifestyle’owej spod znaku Vogue
późną wiosną SZA-NIAW-SKX przedstawił „Sceny z życia pobożnych mieszkańców Waldenburga” na podstawie kronik parafialnych wałbrzyskiej parafii ewangelicko – augsburskiej
i tekstu Przemysława Pilarskiego, w reżyserii Jacka Jabrzyka
opowieść o czasach reformacji i kontrreformacji w naszym mieście nie byłaby możliwa bez zjawiskowej Angeliki Cegielskiej i wulkanicznie ciepłej Ireny Wójcik, bez mistrzowsko pogrążonych w refleksji Piotra Tokarza i Piotra Czarnieckiego i genialnego Mateusza Flisa alias Michaela Jacksona
mieszkańcom Wałbrzycha nie pozostało nic innego jak tylko oszaleć na punkcie historii miasta sprzed 1945 roku i bezgranicznie pokochać Wałbrzych
Krzysztof Garbaczewski wraz z szczególnie hipnotyzującymi: Dominiką Zdzienicką, Małgorzatą Osiej, Grzegorzem Artmanem, Rafałem Gorczycą, Ireneuszem Mosio i Wojciechem Markiem Kozakiem zaskoczyli nas opowieścią o figurach i wymiarach w wysoce technologicznym spektaklu „Flatlandia, czyli Kraina Płaszczaków”
a refleksja o wymiarach, w których żyjemy, jest niespodziewanie gorzka
i wreszcie na koniec sezonu zaśpiewaliśmy wraz z Olgą Mysłowską i Danielem Pigońskim, czyli Polpo Motel, piosenki żołnierskie i patriotyczne z okazji 80. rocznicy zakończenia II Wojny Światowej i powrotu naszego miasta w granice Polski
tytuł koncertu „Zwycięstwo” najlepiej oddaje kondycję naszego Teatru i nas
zespołu SZA-NIAW-SKX
