15.04.1970 Wersja do druku

Przekształcenia

Dyskusyjne przedsta­wienie szekspirowskiego "Cymbelina" w pięknej malarsko scenografii O. Axera zechciał Teatr Polski pokazać recen­zentom także w drugiej obsadzie. Warto zwrócić uwagę na wyraźne różnice w interpretacji, jakie na­rzuciła indywidualność artystów. Przypomnijmy, że akcja szekspirowskiej sztuki toczy się za czasów drugiego cesarza rzymskiego Augusta, gdy władcy brytyjskiemu Cymbelinowi udaje się uwolnić od zależności narzuconej przez Juliu­sza Cezara. Rzecz zapew­ne z dużymi niegdyś aluzjami do wyzwalania się Anglii spod wpływów Rzymu w dobie Elżbietańskiej. Dla nas pozostałe tylko daleka metafora mówiąca, że układy historyczne by­wają zmienne, czyli ule­gają przekształceniom. Szekspir dodaje swe­mu Cymbelinowi cechy humorystyczne, dotyczą­ce życia prywatnego. W pierwszej obsadzie na te cechy położył główny akcent grający Cymbelina Tadeusz Fijewski. Maciej Borniński grający w drugiej obsadzie, nie wyrzekając się z

Zaloguj się i czytaj dalej za darmo

Zalogowani użytkownicy mają nieograniczony dostęp do wszystkich artykułów na e-teatrze.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się.

Tytuł oryginalny

Przekształcenia

Źródło:

Materiał nadesłany

Kurier Polski nr 88

Autor:

Jerzy Zagórski

Data:

15.04.1970

Realizacje repertuarowe