Plakat teatralny: sztuka czy sztuka reklamy

PAWEŁ PŁOSKI Polski plakat teatralny jest wciąż ewenementem - ma większe znaczenie artystyczne niż marketingowe. JANUSZ GÓRSKI Plakaty teatralne od połowy lat pięćdziesiątych po schyłek osiemdziesiątych dzieliły los całego plakatu polskiego tamtego czasu. Ich funkcja usługowa była marginalna - w gospodarce socjalistycznej, przy pełnej reglamentacji wszystkich pożądanych dóbr, reklama nie miała sensu. Teatry, które na ogół nie musiały martwić się o sprzedaż biletów, zamawiały plakaty wyłącznie z powodu administracyjnych zobowiązań albo "dla honoru domu". Plakaty teatralne były nierzadko autonomicznymi dziełami sztuki. Ich autorzy, którzy zdobyli dużą niezależność i cieszyli się wysokim społecznie statusem artystów, projektując plakaty, dawali wyraz swoim plastycznym fascynacjom, prowadzili intymny dziennik, komentowali rzeczywistość. W wypadku znanych twórców mieliśmy wręcz do czynienia ze swego rodzaju autotematycznością, gdzie