Perskie oko pana Szekspira

"Cymbelin'" należy do naj­rzadziej grywanych sztuk Szeks­pira. Bo też jest i jedną z naj­bardziej skomplikowanych. Ab­strahując od chętnie i raczej ku wątpliwemu obu stron porozu­mieniu toczonych dyskusji na temat wartości tej sztuki - stwierdzić wypada, że można w niej odnaleźć echa całej niemal poprzedniej twórczości Szeks­pira. Są w tej tragikomedii elemen­ty z "Romea i .Julii", z "Króla Lira" i "Makbeta", wieczny ko­mediowy motyw damsko-męskiej przebieranki w ardeńskim lesie pełnym królewskich wygnańców, wreszcie optymistyczne zakoń­czenie rodem z kronik królew­skich, równie patetyczne, co zdumiewająco nieprawdopodob­ne. I jest - przede wszystkim - wielka teatralna zabawa. Tak też rzecz, potraktował {#os#1115Jarocki{/#}, wystawiając "Cymbelina" na scenie krakowskiego Teatru Sta­rego. Przedstawienie przeniesio­ne na mały ekran straciło wiele swych walorów. Okazało się jak bardzo daje się odczuć na szklanym ekranie brak głębi, kt