Nie przedrzeźniać nastolatków

JERZY BROSZKIEWICZ wyznał kiedyś wobec iluś tam milionów telewidzów, że do literatury dziecięco-młodzieżowej wrócił na wy­raźne życzenie i "społeczne zamówie­nie" swej córki. Napisałem "wrócił", choć nie wszyscy już zapewne pamiętają, że jedną z pierwszych książek Broszkiewicza była właśnie do tego młodego odbiorcy adresowana "Opo­wieść olimpijska". Ostatnia premiera dużej sceny Tea­tru Polskiego jest zapewne zaskocze­niem dla wielu wrocławskich teatro­manów. Scena wielkiej klasyki oraz najciekawszych osiągnięć dramatu współczesnego i ... nagle sztuka mło­dzieżowa. Złośliwi mogą wprawdzie powiedzieć - logiczna konsekwencja, jeśli do teatru lalkowego chadza się na miniatury Lorki, na "Hamleta" i "Fausta". Byłaby to wszakże złośli­wość. W głównym nurcie zaintereso­wań byłego "Chochlika" znajdują się przecież także sztuki dziecięce. Jest jednak inny problem. Doświad­czenie wskazuje, że do teatru lalko­wego ucz�