Na własną rękę

Wśród grup reprezentujących na biel­skim festiwalu teatr polski, znalazło się aż 6 przedsięwzięć prywatnych. Obra­zuje to wyraźną tendencję lat ostatnich - odchodzenie od modelu rozrośniętego jak kolonia opieńków teatru-instytucji, z ogromnym zapleczem technicznym, własny­mi pracowniami i często zbyt dużą liczbą nie wykorzystanych artystów na etacie, na rzecz modelu prawdziwka - logiczniej­szych ekonomicznie antrepryz, dążących do samofinansowania, próbujących bez pomocy, za to bardzo energicznie, zdoby­wać sponsorów i widownię. Nie wdając się w prorokowanie i rysowanie perspektyw ich dalszego działania, spróbujmy dla przykła­du przyjrzeć się efektom pracy dwu teatrów o zdecydowanie różnym profilu artystycz­nym. Trzyosobowy białostocki "Pacuś" Igora Polaka powstał przed trzema laty. Jest te­atrem obwoźnym, penetrującym prosty, porządny, zbyt mało dotąd wykorzystywa­ny polski repertuar międzywojenny. Pod­czas tegorocznego festi