Mówiłem o Piasku, piszę o Fredrze

Jubileuszowe, na 65-lecie tea­tru "Bagatela'' sobotnie przed­stawienie "DAM i HUZA­RÓW" Aleksandra Fredry po­przedziła mała uroczystość. JADWIGA ROMAŃSKA wy­konała dwie pieśni Chopina przy akompaniamencie fortepianowym pana ŁUKOWICZA, ja zaś na zaproszenia dyrekcji powiedziałem słów kilka o dobrych duchach Piasku-Garbar, jurydyki krakowskiej, gdzie i kościoły z Karmelitami, i fabryki prze­różne z młynami królewskimi, i teatry wreszcie - przy ul Rajskiej, Krowoderskiej i w parku Krakowskim - tworzyły zespół obiektów o nieprzeciętnej wartości. Teraz o przedstawieniu. "Damy i huzary" Aleksandra Fredry w reżyserii ANDRZE­JA JAMROZA, to rzecz scenicznie dość niekonsekwentna. Zawiera w sobie dużo uroku głównie przez robotę aktorską JERZEGO BĄCZKA w roli Rotmistrza, JANUSZA KRA­WCZYKA jako Majora, BOG­DANA GRZYBOWICZA jako Kapelana, ALICJI KOBIELSKIEJ w roli Orgonowej, BO­GNY GĘBIK kreującej Dyndalską i ŁUCJI KARELUS-MALSKIEJ jako panny Anie­l