Logo
Zaloguj się

Wybierz województwo

Magazyn

Monodram przyprawił o dreszcz wzruszenia

17.04.2023, 11:53 Wersja do druku
Inne aktualności

W Teatrze Impresaryjnym im. W. Gniazdowskiego we Włocławku można było obejrzeć monodram pt „Noszę w kieszeni szminkę". To była prawdziwa duchowa uczta dla miłośników poezji.

Monodram jest inspirowany życiem i twórczością Haliny Poświatowskiej, wyjątkowej poetki, która balansując na granicy życia i śmierci, potrafiła tak pięknie pisać o miłości i czerpać radość z takiej niby zwyczajnej codzienności. Na scenie wystąpiła aktorka Joanna Świtała, która na podstawie biografii Haliny Poświatowskiej napisała autorski scenariusz. Przedsięwzięcie to otrzymało stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2020 roku.

- Był to pomysł Aleksandry Pustoły, by w naszym teatrze wystawić ten monodram - mówi Monika Budzeniusz, dyrektorka Teatru Impresaryjnego we Włocławku. - Jestem otwarta na pomysły moich współpracowników i osób, które chcą się artystycznie rozwijać. Dzięki temu teatr tętni życiem.

Aktorka zahipnotyzowała publiczność tak skutecznie, że odnosiło się wrażenie, że na scenie stoi Poświatowska, która przyszła opowiedzieć o swoim życiu. Było to wręcz intymne spotkanie z odważną kobietą, która nie bała się pisać o różnych aspektach miłości.

Zaloguj się i czytaj dalej za darmo

Zalogowani użytkownicy mają nieograniczony dostęp do wszystkich artykułów na e-teatrze.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się.

Tytuł oryginalny

Monodram przyprawił o dreszcz wzruszenia

Źródło:

Gazeta Pomorska nr 88

Autor:

Małgorzata Chojnicka

Data publikacji oryginału:

15.04.2023

Ludzie
Teatry i instytucje

O genezie nowotworu ludzkiej duszy

Wyjechali Sebalda, genewską inscenizacją Krystiana Lupy, osiem razy pokaże w lipcu Festiwal Awinioński. Trzy lata po wileńskiej inscenizacji powieści W.G. Sebalda Austerlitz Krystian Lupa powraca do twórczości niemieckiego pisarza
Pisze Jacek Cieślak w „Rzeczpospolitej".

Kroplówka

Przy kontakcie z tego rodzaju dokonaniami mam nieodparte skojarzenie z socrealizmem, z całym jego nieoczywistym urokiem, jeśli chodzi o formę artystyczną czy ciasnotę ideowych prawideł, do których wciskany jest i dopychany kolanem nieskończenie skomplikowany świat
Pisze Grzegorz Kondrasiuk w „Do Rzeczy".

Sprawdź także

Zdjęcie Skazano mnie na śmierć cywilną
Skazano mnie na śmierć cywilną
Wczoraj 10:30 „Doświadczenie dyrekcji upewniło mnie, że niezależność artystyczna w publicznej instytucji kultury to szkodliwy mit. Ludziom się wydaje, że walka polityczna rozgrywa się na scenie, tymczasem ona już dawno rozegrała się na zapleczu”
Magazyn
Zdjęcie Pożegnanie Andrzeja Zaborskiego
Pożegnanie Andrzeja Zaborskiego
14.08.2026 11:02 „Niektórym mógł wydawać się zbyt przebojowy, ale tak naprawdę miał gołębie serce. Mówił i żył tak jak czuł. I nie poddawał się łatwo. Andrzej Beya-Zaborski zmarł 11 sierpnia po długiej chorobie. Miał 75 lat, a w świadomości widzów teatralnych i filmowych, a przede wszystkim studentów, współpracowników, przyjaciół i bliskich zapisał się jako ktoś, kogo brak jest niebywale dotkliwy”
Magazyn
Zdjęcie ciśnienie w normie
ciśnienie w normie
14.08.2026 10:00 „Refleksjowanie (coś więcej niż snucie refleksji, a zarazem coś mniej niż chęć stawiania diagnoz) o młodym polskim teatrze, procesach i przedstawieniach tworzonych przez twórców urodzonych po 1990 roku, w roku 2026 nie może odbyć się bez określenia ogólnych cech rzeczywistości, w której znajduje się teatr”
Magazyn