Krystyna Sienkiewicz - i inni

PO pierwszej - za no­wej dyrekcji - pre­mierze "Syreny" pisa­łem, że "Wielki Dodek" to spektakl Bohdana Łazuki. Po drugiej - "Czołowe zda­rzenie" wg scenariusza i w reżyserii Jana Pietrzaka - podobnie wypada napisać o Krystynie Sienkiewicz. Mi­mo iż na scenie są Bohdan Łazuka i Tadeusz Pluciński, obaj w znakomitej formie, że z widowni groźnie wdziera się na podest sceny "magis­ter Gawron" (Andrzej Gaw­roński), że godne uwagi war­tości estradowe wnoszą Ilona Kuśmierska, Ewa Miodyńska, Izabela Scheutz, Zdzisław Le­śniak i Jerzy Fijałkowski, to przecież rzecz całą należy sprowadzić do wyrazów uznania dla tej naprawdę zna­komitej artystki estrady. Świetny słuch, charaktery­styczny głos i niepowtarzalna intonacja - to powszechnie uznane wyróżniki jej sztuki. Nie one jednak decydują o sukcesie. Nie decyduje o nim także ów nieco łobuzerski wdzięk, ani też zdolność mi­miczna, pozwalająca dziś grać rozkoszne idiotki w ka­baretach Olgi