12.10.2006 Wersja do druku

Iwona umarła

"Iwona, księżniczka Burgunda" wyprodukowana przez Centrum Sztuki Studio w Warszawie na Warszawskiej Jesieni. Pisze Dorota Szwarcman w Polityce.

Na premierze "Iwony, księżniczki Burgunda" Zygmunta Krauzego, przerobionej na coś w rodzaju opery z muzyką, która to premiera odbyła się w Teatrze Narodowym podczas Warszawskiej Jesieni, grupa młodych recenzentów głośno buczała. Czy miała rację? To prawda, że spektakl nie rzuca na kolana, ale buczenie to też chyba zbyt wiele. Nie bardzo jednak wiadomo, po co było coś takiego robić? W adaptacji dramatu Gombrowicza, dokonanej przez Grzegorza Jarzynę wraz z kompozytorem, znikła gombrowiczowska cienkość i gryząca ironia, zostało tylko to, co najbardziej trywialne, dodatkowo jeszcze utrywialnione (dopisana nieudana scena erotyczna między Królem a Królową). Nic więc dziwnego, że kompozytor za tą trywialnością poszedł. Jest to muzyczka lekka, łatwa i przyjemna - po prostu muzyka teatralna, trudno tę formę nazwać operą. Nieźle spisują się tu soliści, zwłaszcza Artur Ruciński (Szambelan) i Piotr Łykowski (Cyryl). Kinga Preis broni się w roli tytu

Zaloguj się i czytaj dalej za darmo

Zalogowani użytkownicy mają nieograniczony dostęp do wszystkich artykułów na e-teatrze.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się.

Tytuł oryginalny

Iwona umarła

Źródło:

Materiał nadesłany

Polityka nr 41/14.10

Autor:

Dorota Szwarcman

Data:

12.10.2006

Realizacje repertuarowe
Festiwale