Po czasie wypełnionym historią przyszła pustka. Opublikowana przez Mrożka w 1980 roku sztuka jest na pierwszy rzut oka tak prosta, że aż onieśmiela. Przedstawia moment przełomowy w dziejach Polski - ostatnie chwile II wojny światowej i pierwsze dni w nowej, komunistycznej rzeczywistości. Bohaterowie idą - dosłownie, za posuwającym się frontem i w przenośni za "parowozem" historii. Każdy szuka swojego miejsca. Najbardziej oczywisty jest kierunek, w którym zmierzają Ojciec i Syn - po prostu chcą dojść do rodzinnego domu. Ale własnego miejsca szukają też Baba z brzuchatą Córką, Nauczyciel i wyraźnie odstający od pozostałych poszukiwacz tajemnicy istnienia Superiusz. Między wędrującymi porusza się awanturnik Porucznik Zieliński starający się zbić kapitał na zawierusze. Pierwowzoru Superiusza łatwo doszukać się w Witkacym. Pozostali tworzą panoramę społeczeństwa, któremu na bagnetach przyniesiono komunizm. Mrożek napisał swój anty-
Tytuł oryginalny
I co po kacu
Źródło:
Materiał nadesłany
Gazeta Wyborcza nr 91