Honor i zmysły

Choć Lessing w nowym tłumaczeniu Jacka K. Burasa zabrzmiał prze­konująco, ale niezbędne skróty (ze względu na czas emisji) pozbawiły dramat kilku ciekawych scen,m.in. końcowych kwestii Księcia. Nieco melodramatyczny konflikt uwiarygodnili aktorzy, zwłaszcza przejmująca Maja Osta­szewska (Emilia Galotti), Jerzy Grałek (kapryśny, kochliwy Książę) i Iwona Biel­ska (porzucona kochanka, hrabina Orsini). Stary Galotti, zabijając niewinną dziew­czynę, był u Lessinga tragicznym oskarżycielem reżimu - a zarazem jego jeszcze jedną ofiarą. Publiczność zrozumiała to nieomylnie; brunszwicka premiera spotka­ła się z entuzjazmem, a Goethe, napisał, iż Lessing uczynił "decydujący krok ku mo­ralnie wzburzonej opozycji przeciw samowoli tyranów". Te okoliczności miejsca i czasu to jedynie historyczny kontekst tra­gedii, która na szczęście broni się bez ideowego przesłania. Krzysztof Babicki bowiem ukazał przede wszystkim grę na