Teatr Współczesny w Warszawie: BARBARZYŃCY. SCENY Z MIASTA POWIATO-WEGO Maksyma Gorkiego. Przekład: Anna Kamieńska i Jan Śpiewak. Opracowanie tekstu i reżyseria: Agnieszka Glińska, scenografia: Magdalena Maciejewska. Premiera 16 V 2000.
Ilekroć Agnieszka Glińska bierze na warsztat temat rosyjski, musi się pojawić Antoni Pawłowicz Czechow. Bywa, że Czechowa po prostu reżyseruje, czego dowodem jej Trzy siostry i Mewa. Ale bywa też, że reżyserując sztuki pisarzy innych, na różne sposoby do Czechowa się odwołuje. Czwartą siostrę Głowackiego wystawiła a la Czechow, i słusznie, skoro autor nawiązał do Trzech sióstr, tyle że zagubiła absurd i groteskę wpisane w dramat, przywołując w zamian Czechowowskie nostalgiczne klimaty. Teraz, z Gorkim na scenie Teatru Współczesnego, jest podobnie. Z Gorkim, którego, warto przypomnieć, nasz teatr rzadko wystawia. Przyczyny tej powściągliwości odgadnąć nietrudno Gorkiego, sztandarowego pisarza "zaangażowanego" i "wroga niesprawiedliwości społecznej", do szczętu zbrzydziły i zbanalizowały lata socrealizmu; trzeba było czasu, by powrócił, czytany już inaczej. Przedstawienia Lidii Zamkow, Aleksandra Bardiniego, nawet Janusza Nyczaka (wyraźnie
