ZAINTERESOWANIE twórczością Brechta przechodzi w nowe stadium. Trudno mówić o renesansie jego sztuk, bo właściwie nie przeżywały one kryzysu po śmierci autora. Mimo to odczuwa się konieczność nowego spojrzenia i zinterpretowania scenicznego tej twórczości, choćby z uwagi na to, że indywidualność reżyserska Brechta decydująco wpłynęła na kształt realizacyjny jego sztuk wystawianych przez inne sceny, przez teatry całej niemal Europy. Postulat ten dotyczy również i Berliner Ensamble. Wymogi czasu, potrzeby widza, zasada stałego postępu i poszukiwań w sztuce teatralnej postawi i przed tą sceną problem do rozwiązania nie łatwy. Interesujące, choć nie przyjęte bezkrytycznie próby własnej interpretacji utworów Brechta zaprezentował warszawski Teatr Dramatyczny (jeszcze jako Teatr Wojska" Polskiego). Myślę o przedstawieniach "Dobrego człowieka z Seczuanu" i "Szwejka". Czy "Pan Puntila" w reżyserii Konrada Swinarskiego jest więc
Tytuł oryginalny
Dwie twarze Pana Puntili
Źródło:
Materiał nadesłany
Kierunki nr 38