Damy i huzary

To czwarta po wojnie premiera tej zabawnej komediofarsy w Warszawie. Grał ją już w 1946 roku Teatr Powszech­ny, wystawił w 1957 r. Teatr Wojska Polskiego (późniejszy Dramatyczny), a potem - znowu po 11 latach - sporzą­dził z "Dam i huzarów" i innych przy­praw fredrowskich pyszny cocktail Adam Hanuszkiewicz - również w Teatrze Powszechnym. Zgodnie z tradycją "Da­my i huzary" powinny zjawić się kolej­no dopiero w 1979 r. Teatr Ziemi Mazo­wieckiej złamał tę tradycję - i chwała mu za to, bo komedia warta tego, by ją grać częściej. Wbrew określeniu autora ("komedia") użyłem na wstępie określenia "komediofarsa". Nie tyle może pod wpływem lektury co wspomnianych i innych re­alizacji scenicznych, tak bowiem - jako komediofarsę, a nawet farsę (jak Ha­nuszkiewicz) - gra się u nas "Damy i huzary". Wydaje się, że Stefania Domań­ska miała obecnie ambicje przywrócenia utworowi jego rangi komediowej. I jeśli nie wyszła jej w pełni komedia charak­ter