Carlo Goldoni - Momolo

"Momolo jest człowiekiem prawym, usłużnym, jest hojny nie będąc rozrzutnym, wesoły nie będąc płochym, kocha kobiety nie kompromitując ich, lubi zabawy nie rujnując się przy tym, staje w obronie każdej słusznej sprawy, ceni spokój, lecz nie ścierpi by go ktoś oszukiwał, jest dla wszystkich grzeczny, jest wiernym przy­jacielem, gorliwym opiekunem, czyż to nie ,,człowiek doskonały"? Aby dany cha­rakter efektowniej wypadł na scenie należy go zestawić z charakterem wręcz prze­ciwnym. Wprowadziłem więc weneckiego nicponia, próżniaka, oszukującego cudzo­ziemców. Momolo nie znając nawet oszukanych osób wybawia je z zasadzki i de­maskuje oszusta. Wreszcie "człowiek doskonały" kończy swą świetną karierę małżeństwem. Sztuka miała ogromne powodzenie, nie miała dialogów pisanych, napisana była jedynie rola głównego aktora, wszystkie inne były improwizacją na dany temat". Tak w "Pamiętnikach" pisze o swej sztuce Carlo Goldoni sławny dramatur