Balety Blocha w Operze Poznańskiej

Balet Opery Poznańskiej, przezwyciężywszy kryzys, spowodowany odejściem w 1973 roku do Polskiego Teatru Tańca kilkunastu młodszych tancerek i tancerzy, wystąpił ostatnio z nową premierą*. Swój szybki renesans zawdzięcza w znacznej mierze energicznym rządom Barbary Kasprowicz, która zdołała w krótkim czasie zreorganizować i przygotować zespół do realizacji nowego repertuaru. Decydując się na wystawienie w Poznaniu warszawskiej inscenizacji "Bardzo śpiącej królewny" Augustyna Blocha, postanowiono słusznie połączyć ją z drugim baletem tego kompozytora, "Oczekiwaniem", w nieco zmienionej jego pierwszej wersji W. Grucy z 1964 r. w Operze Warszawskiej. Kierownictwo baletu w Poznaniu nie kupowało tych utworów "w ciemno", znając oba i widząc możliwość ich umieszczenia w jednym spektaklu. Dało to w rezultacie bardziej konsekwentną realizację widowiska dla dzieci, niż miało to miejsce w warszawskim Teatrze Wielkim, gdzie zestawiono baletową groteskę z