Anty - Durrenmatt

Mamy to już za sobą, szczęśliwie odfajkowane. Z niemałym wprawdzie opóź­nieniem - w pięć lat okrągło po przed­stawieniach w Krakowie, w Warszawie, w Łodzi, w Poznaniu - trafiło jednak wreszcie na scenę Teatru Polskiego we Wrocławiu arcydzieło współczesnej dramaturgii, którego znajomość jest dzi­siaj jednym z elementarnych obowiąz­ków człowieka myślącego, świadomego swojej epoki; powiedzmy to nawet skromniej: człowieka kulturalnego. Naj­bardziej rażąca luka w repertuarze wro­cławskich teatrów została tym trybem załatana, przynajmniej dla oka. Czy aby nie zaklajstrowana? W sześć lat zaledwie po prapremierze w Zurychu "Wizyta starszej pani" stała się dziełem już klasycznym - wzorcowym, reprezentatywnym. Jest chyba pewne, że na przykładzie tej wła­śnie sztuki historycy literatury będą kie­dyś roztrząsać, demonstrować "styl epo­ki", charakter i profil dramaturgii w po­łowie naszego stulecia. To bowiem nieprześcignione dzieło Du