Żywa maska Luigiego Pirandella

Kostiumowe widowisko urządzone przez grupę arystokratów zakończyło się tragicznie. Jeden z uczestników, odtwórca roli Henryka IV spadł z konia i uderzył głową o kamień. Popada w obłęd, który ma "obiektywne" przyczyny. Żyje on w osamotnieniu, otoczony wiernymi "dworzanami" wśród jedenastowiecznych dekoracji. Jako Henryk IV, cesarz Niemiec, rozgrywa zakończony przed ośmiuset laty spór z papieżem Grzegorzem VII. Dzięki wysiłkom rodziny i odpowiednio dobranym "statystom" fikcja nabiera pozorów prawdy. Dzięki wnikliwości i teatralnej maestrii Pirandella rzeczywistość i iluzja okazuje się wartością względną. "Każdy z nas wierzy, że jest całością, ale to przypuszczenie jest mylne: w każdym z nas jest tyle własnych "ja",ile ich tkwi potencjalnie w naszej istocie... Każdy z nas zna tylko część samego siebie i to według wszelkiego prawdopodobieństwa część najmniej ważną". W świecie włoskiego dramaturga, klasyka światowego teatru, rzeczywis