18.03.2020 Wersja do druku

Łamanie kości

Przyjemnie było gościć na spektaklach inauguracyjnych Centralnej Sceny Tańca - cyklicznym projekcie, który wpisuje się w program kontynuujący działalność Centrum Sztuki Tańca w Mazowieckim Instytucie Kultury - pisze Sandra Wilk.

Taneczne choreografie Thierry'ego Vergera okazały się precyzyjnie skomponowanymi, a sam Verger kolejny raz udowodnił to, za co od lat jest tak ceniony. Jego wyczucie plastyki obrazu, kluczowych momentów dramaturgii, wreszcie samego ruchu (w autorskiej technice modal underground) jest naprawdę niezwykle zmysłowe. I oddziałujące na widza swą formą i siłą. Nieważne czy spektakl jest abstrakcyjny, czy też ma ściśle określony temat - po prostu wpływa na emocje widza zaproponowaną formą, stylem ruchu i przemyślanie zbudowanym nastrojem. Podczas "Centralnej Sceny Tańca" wystawiono trzy spektakle - dwa wyszły spod ręki tego francuskiego choreografa - "You will never know" (wyk. Claire Saintard) i "Impossible" (wyk. Claire Saintard i Marek Klajda). Pierwszy - wydaje się być prezentacją czystej techniki, poszukiwaniem oryginalnego ruchu, nowych możliwości ekspresji ciała. Prowadzony był niezwykle spokojnie, a dał namacalne wyobrażenie, ile jest możliwości

Zaloguj się i czytaj dalej za darmo

Zalogowani użytkownicy mają nieograniczony dostęp do wszystkich artykułów na e-teatrze.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się.

Tytuł oryginalny

Łamanie kości

Źródło:

Materiał własny

Materiał nadesłany

Autor:

Sandra Wilk

Data:

18.03.2020