EN
11.02.2022, 08:49 Wersja do druku

Warszawa. „Kamyk Puzyny” dla Teatru Brama w Goleniowie

Nagroda im. Konstantego Puzyny została w tym roku przyznana Teatrowi Brama w Goleniowie, działającemu od 1996 roku pod kierownictwem Daniela Jacewicza, za konsekwentną, zespołową pracę teatralną i społeczną.

fot. mat. organizatora

Lokalna działalność „Bramy” sięga daleko poza granice niewielkiego miasta, włączając się w międzynarodową wspólnotę grup teatralnych wrażliwych na problemy świata, ciekawych innego człowieka, szukających własnego i jednocześnie uniwersalnego języka wypowiedzi artystycznej. Teatr „Brama” jest dziś jednym z najprężniejszych w Polsce ośrodków teatru niezależnego, takiego, którego estetyka i relacja z widzami była zawsze bliska patronowi Nagrody.

- Kiedy się dowiedzieliśmy, byliśmy w szoku. To nagroda dla setek osób, które przez 25 lat tworzyły Teatr Brama - powiedział Daniel Jacewicz, założyciel Teatru Brama.

NOMINOWANE ZOSTAŁY RÓWNIEŻ:

Kolektyw Czarne Szmaty
Monika Kwaśniewska
Seb Majewski
Biennale Warszawa
Weronika Szczawińska
Teatr na faktach (w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu)
Teatr Kana

W ubiegłych latach Nagrodę im. Konstantego Puzyny otrzymali Komuna// Warszawa (2015), Justyna Sobczyk (2016), protestujące aktorki, aktorzy oraz publiczność Teatru Polskiego we Wrocławiu (2017), Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy działający pod dyrekcją Jacka Głomba (2018), Dorota Buchwald i zespół Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie (2019), Ewa Guderian-Czaplińska (2020) oraz Joanna Szczepkowska (2021).

Nagroda powstała z inicjatywy redakcji „Dialogu”, a jej fundatorem jest Instytut Książki. Przyznaje ją Kapituła złożona z redaktorek i redaktorów „Dialogu” oraz kolejnych laureatów i laureatek. Laureat bądź laureatka otrzymuje statuetkę „Kamyk Puzyny” zaprojektowaną przez Krzysztofa M. Bednarskiego oraz dziesięć tysięcy złotych.

Konstanty Puzyna (1929-1989) był krytykiem teatralnym, eseistą, redaktorem i poetą. W 1956 roku należał do założycieli miesięcznika „Dialog”, a w 1971 został jego redaktorem naczelnym. Zasługą Puzyny jest przełomowa edycja dramatów Witkacego, dzięki której trafiły potem na sceny. Jako krytyk miał dewizę: „Po jaką cholerę w ogóle pisać o teatrze, jeśli nie po to, by pisać o życiu?”.

Źródło:

Materiał nadesłany