EN
17.01.2022, 13:46 Wersja do druku

Warszawa. Czytanie sceniczne tekstu Rafała Dziemidoka w TR Warszawa

8 lutego o godzinie 19.00 na scenie TR Warszawa/ Marszałkowska 8 odbędzie się czytanie sceniczne tekstu autorstwa Rafała Dziemidoka "Skopując kołderkę" w reżyserii Mirosława Zbrojewicza. W czytaniu wezmą udział aktorki i aktorzy TR Warszawa: Jacek Beler, Natalia Kalita, Maria Maj i Adam Woronowicz.

fot. mat. teatru

Tekst powstał w ramach rezydencji dramatopisarskiej Sceny Nowej Dramaturgii Teatru im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie. Scena Nowej Dramaturgii jest platformą skupioną na współczesnych metodach tworzenia opowieści teatralnych a jej celem rozwijanie projektów teatralnych i wspólna dyskusja nad tekstami. Jej kuratorami są reżyserka Martyna Łyko oraz krytyk teatralny i dziennikarz Witold Mrozek.

W sesjach dopracowywania projektów wezmą udział uznani praktycy i praktyczki reżyserii oraz dramaturgii. Organizatorzy szukają nowych jakości, powstających ze spotkania reżysera/ki i dramaturga/żki już na wczesnym etapie pracy nad projektem – a jednocześnie tworzenia nowych konfiguracji artystycznej współpracy.

Skopując kołderkę to tekst performatywny/ sztuka teatralna, czy jak zdefiniował go autor dialog dla teatru, opowiadający o duchowej kondycji współczesnego – a nawet bardziej niż współczesnego –obecnego człowieka. To duchowość wypełniona upiorami różnorakich wierzeń religijnych, strzępami filozoficznych poglądów podlana hojnie sosem z samotności i lęku przed śmiercią oraz ginem. Przerażającej mgle wychodzącej zza horyzontu i zbliżającej się do nas w szybkim, stabilnym galopie przeciwstawia autor heroizm miłości, która wprawdzie nie ma szans odmienić ludzkiego losu, ale podejmuje, poprzez swoich wyznawców, taki wysiłek. Jest to projekt nie rezultatu, ale starannego działania – nie chodzi o to żeby zrobić, ale żeby robić. Innym światłem żarzącym się w ciemnym pokoju, w którym jesteśmy zamknięci jest sztuka. Jej wspólne tworzenie, jej wspólna konsumpcja, już to w formie opowiadania, już to poprzez zwykłe słuchanie radia, przynosi ulgę a nawet radość. Bohaterowie tekstu nie mają konkretnie nadanych imion, wieku, rasy, płci psychologicznych profili, są demokratycznie wybranymi reprezentantami intymności. Tekst nie dyskryminując opowiada o tych naszych najciemniejszych sprawkach i najbardziej chwalebnych bojach, o których my sami nikomu nie możemy opowiedzieć.

Mirosław Zbrojewicz

Przyświecającą mi ideą jest potraktowanie sztuki teatralnej jako dialogu. Wierzę, że uzasadnia to wybór napisania tekstu na użytek teatru, a nie zastosowania innej formy literackiej. Piszę więc słowa, które chcę, aby były powiedziane przez kogoś (aktorów) w formie rozmowy i usłyszane przez kogoś (publiczność) a nie przeczytane przez czytelnika. Oczywiście, li tylko do lektury, również gorąco zapraszam. Teatr rozumiany jako praktyka organizowania czasu i przestrzeni dostarcza słowom padającym ze sceny kontekstu, znaczenia, odcieni interpretacyjnych. Zatem fabuła, psychologia postaci nie są obecne w tym tekście, są ewentualnymi tematami do podjęcia przy jej realizacji scenicznej. Sztuka ta jest dialogiem prowadzonym wobec a może i z widownią.

Rafał Dziemidok

Bilety w cenie 25 zł dostępne są na stronie internetowej teatru.

Źródło:

Materiał nadesłany