Stroje, maski, manekiny ze spektakli prof. Leszka Mądzika będzie można oglądać od poniedziałku na wystawie poświęconej zmarłemu twórcy Sceny Plastycznej KUL. Oprócz plakatów i grafik prezentowany będzie także niepublikowany dotąd film z wypowiedziami profesora.
fot. mat. Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
O wystawie w Bibliotece Uniwersyteckiej KUL opowiedział podczas piątkowego briefingu jej kurator dr Dominik Maiński. Wśród eksponatów znajdą się stroje, maski, manekiny ze spektakli prof. Leszka Mądzika, m.in. z „Wilgoci” z 1978 r. i „Blasku” z 2009 r. Będzie można zobaczyć także plakaty i grafiki autorstwa twórcy Sceny Plastycznej KUL.
- Chodziło nam o to, żeby pokazać bogactwo spuścizny prof. Leszka Mądzika. On działał w różnych dziedzinach sztuki. Określam go człowiekiem renesansu. Ta wystawa powstała w dowód uznania dla mistrza, który bardzo związany był z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim – podkreślił kurator.
Na wystawie prezentowane będą także statuetki i nagrody, którymi uhonorowany został reżyser. Wśród pozostałych eksponatów znalazły się też książki z dedykacjami m.in. od Tadeusza Różewicza, czy publikacje poświęcone twórczości profesora oraz fotografie przedstawiające twórcę i aktorów Sceny Plastycznej KUL.
Zwiedzający zobaczą również film w reż. Damiana Bieńka, który powstał trzy lata temu. To niepublikowana dotąd wypowiedź prof. Leszka Mądzika, koncentrująca się wokół tematów jego twórczości: sensu działania artystycznego, przemijania oraz poszukiwania Boga. – Realizacja filmu była doświadczeniem szczególnym dla mnie osobiście i artystycznie. Słowa profesora mówią przede wszystkim o poszukiwaniu Boga, gdzie możemy go dostrzec, jak możemy go zinterpretować i przedstawić. Często profesor widział objawienie w twarzy ludzkiej, w szczególności twarzy kobiety – zaznaczył reżyser.
W atrium Collegium Norwidianum można oglądać drugą część ekspozycji, a mianowicie instalację składająca się z oryginalnych obiektów, rekwizytów, które pochodzą z dwóch spektakli Leszka Mądzika: taczki z „Bruzdy” i wielkie drzewo z „Kresu”.
Na wystawie znajdują się obiekty udostępnione przez Alinę Brzeską-Mądzik, zbiory przechowywane w Bibliotece Uniwersyteckiej KUL oraz fotografie przekazane przez przyjaciół profesora.
Pierwszą pośmiertną wystawę poświęconą prof. Leszkowi Mądzikowi „Archiwum obecności. Leszkowi Mądzikowi – Mistrzowi teatru – Społeczność KUL” będzie można oglądać od poniedziałku (20 października) w Bibliotece Uniwersyteckiej KUL.
Leszek Mądzik - reżyser, scenograf, malarz, fotograf. Był jednym z najoryginalniejszych polskich twórców teatralnych. W 1966 r. rozpoczął studia z historii sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Początkowo był scenografem w Teatrze Akademickim, ale już w 1969 r. rozpoczął pracę nad własnym, autorskim teatrem - Sceną Plastyczną KUL. Pierwszy spektakl pt. „Ecce Homo” został wystawiony wiosną 1970 r.
Spektakle Sceny Plastycznej KUL - określanej jako teatr obrazu, teatr światła i mroku - pozbawione słów, tradycyjnego aktorstwa i fabuły, opierały się na scenografii, przestrzeni, grze świateł, ciszy i dźwięków.
Teatr Mądzika nazywano teatrem filozoficznego egzystencjalizmu; w swojej twórczości artysta drążył tematykę sacrum, śmierci, erotyki, przemijania. Głównymi środkami artystycznej wypowiedzi Mądzika, który był reżyserem i scenografem spektakli Sceny, były przestrzeń i światło, nieliczne postacie oraz przedmioty zanurzone w głębię i mrok.
W 1986 r. założył Galerię Sztuki Sceny Plastycznej KUL, w której zaprezentowano wiele wystaw współczesnych twórców kultury polskiej. Był projektodawcą Muzeum Współczesnej Sztuki Sakralnej w Kielcach, dyrektorem artystycznym Festiwalu Scenografii i Kostiumów „Scena w Budowie”, opiekunem artystycznym Galerii Saskiej w Lublinie, autorem licznych plakatów i grafiki książkowej. W 2002 r. wydał album własnych zdjęć „Fotografia: faktura, czas, sacrum, postać” ze wstępem Andrzeja Wajdy.
Za swoją działalność artystyczną Mądzik otrzymał wiele nagród i odznaczeń - m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Złoty Medal „Gloria Artis”, Krzyż Zasługi Pro Ecclesia et Pontifice. W styczniu 2025 r. został honorowym obywatelem Lublina. Zmarł w marcu br. w wieku 80 lat.