Korona i szafot

Krew, jaka się pola­ła w naszych dniach w Belfaście aktualizuje sztukę Schillera w tym sensie, że pokazuje nam początkowe nasile­nie owego konfliktu, który po czterystu la­tach odezwał się na ulicach cichego, jak myśleliśmy, miasta w północnej Irlandii. Tyl­ko że wówczas nie by­ły to wydarzenia pe­ryferyjne lecz kluczowe dla całej Europy. W rezultacie spadła na szafocie głowa Marii Stuart, przez 18 lat wiezionej przez Elżbietę Tudor. Temat szekspirowski. Lecz sam Szekspir tworzący za panowania Tudorów wolał i mu­siał ograniczyć swoje tragedie królewskie do czasu Plantagenetów i Dwu Róż, zostawiając w spokoju Tudorów. Tematyka tudorowska pozostała wiec następcom. Romantyków, któ­rzy artystycznie pró­bowali nawiązać do Szekspira musiał szcze­gólnie kusić los Marii Stuart. Słowacki zajął się tą fazą jej życia, gdy będąc przy wła­dzy zmierza ku przyszłej katastrofie. Nato­miast Schiller - gdy z pozycji uwięzionej stawia l