Hamlet wielkiej przemiany

"Książę. Hamlet Juliusza Osterwy" jest książką niezwykłą z dwóch powodów. Po pierwsze opowiada o dziele, które nigdy nie powstało, choć przecież dojrzało do scenicznej realizacji. Wiele okoliczności w biografii Juliusza Osterwy wskazywało na to, że do jego spotkania z księciem duńskim dojść musi. Wydawał się najbardziej wyczekiwanym Hamletem epoki międzywojnia. Tak długo noszony w sercu, po wielekroć przymierzany i odkładany projekt pozostał jednak tylko na papierze. Po drugie jest to opowieść o procesie twórczym. Przyjmuje ona formę niemal detektywistycznej podróży w górę rozległej, acz nie do końca zbadanej, rzeki źródeł. Przedmiot studiów autorki stanowi bowiem nie tylko ostateczna wersja szekspirowskiej parafrazy, lecz - przede wszystkim - jej wcześniejsze redakcje, z których wyłania się obraz poszczególnych etapów pisania i krystalizacji koncepcji inscenizacyjnej utworu. Mamy więc sprawozdanie (chwilami niemal reportaż) z dzieła